Κορινθιακό Θέατρο 'ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΩΤΑΣ'

Το Κορινθιακό Θέατρο 'Βασίλης Ρώτας' έχει το δικό του ιστολόγιο εδώ και λίγους μήνες και όπως αναφέρει "ιδρύθηκε το 1981 από μια παρέα κορινθίων εραστών της τέχνης του θεάτρου. Έχει ανεβάσει κάμποσα έργα του νεοελληνικού και παγκόσμιου δραματολογίου. Τη δεκαετία '80 οργάνωσε τη Βαλκανιάδα Θεάτρου και τα τελευταία χρόνια οργανώνει το Φεστιβάλ Θεάτρου και ετήσια Σεμινάρια Θεατρικής Παιδείας. Παίρνει μέρος σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ, κάνει παραστάσεις σε χωριά, πολιτείες, φυλακές και καταυλισμούς τσιγγάνων. Τα μέλη του είναι κορίνθιοι που μετά το μεροκάματο κάνουν θέατρο χωρίς καμιά οικονομική απολαβή. Τα χρωματά τους κρατάνε από την παλέτα του Θεόφιλου και τα όνειρά τους φλερτάρουν με όμορφες έναστρες νύχτες. Το Κ.Θ.Β.Ρ. φέρει με περηφάνια το όνομα του ποιητή Β.Ρώτα. Είναι ανοιχτό σε όσους θέλουν να μπαρκάρουν σε τούτο το συλλογικό θεατρικό ταξίδι."
Νομίζω ότι αξίζει να προσθέσει κανείς την ηλεκτρονική του διεύθυνση στα 'αγαπημένα' του. Πολύ περισσότερο τώρα που διοργανώνει στο ανοιχτό θέατρο 'Μίκης Θεοδωράκης' στα Εξαμίλια, από 2 έως 10 Αυγούστου, το φεστιβάλ θεάτρου "Κόρινθος 2008". Το πρόγραμμα είναι το ακόλουθο:

2/8 - Σάββατο: ΔΗΜΟΣ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ
Μπ. Μπρέχτ « Η όπερα της πεντάρας »

3/8 - Κυριακή: ΔΗΜΟΣ ΙΛΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
Τάσου Ράμση-Δημήτρη Σιατόπουλου « Ελ Γκρέκο »

4/8 - Δευτέρα: ΤΡΙΦΥΛΙΑΚΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Ιάκ.Καμπανέλλη « Η Αυλή Των Θαυμάτων »

5/8 - Τρίτη: ΔΗΜΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑ
Μάτει Υίσμικς « Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα »

6/8 - Τετάρτη: Θ.Ε.Α.Τ.Ο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
Κ. Μουρσελά Ν. Λάσκαρη « Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων »

7/8 - Πέμπτη: ΔΗΜΟΣ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ
Δ.Κεχαϊδη - Α.Χαβιαρά « Δάφνες και πικροδάφνες »

8/8 - Παρασκευή: ΔΗΜΟΣ ΤΑΥΡΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
Τζόζεφ Κέσερλινγκ « Αρσενικό και παλιά δαντέλα »

9/8 - Σάββατο: «ΠΑΡΑΒΑΣΗ» ΛΥΜΠΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ
Αγκάθα Κρίστι « Δέκα μικροί νέγροι »

10/8 - Κυριακή: ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ «Β. ΡΩΤΑΣ»
Ευριπίδη « Μήδεια » ( Εκτός διαγωνισμού)
*** απονομή βραβείων ***

**Είσοδος Ελεύθερη - Ώρα 9 μ.μ.

Οπτικές Ίνες και Οπτική Οξύτης

Αντιγράφω από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ της 14ης/12ου/2007 (τα bold δικά μου):

Στη μελέτη και κατασκευή του πρώτου στην Ελλάδα Δικτύου Οπτικών Ινών σε οικίες (FTTH, Fiber-to-the-home) προχωρά η OPTRONICS TECHNOLOGIES ΑΒΕΤΕ. Η εταιρεία υπέγραψε πρόσφατα τη σύμβαση κατασκευής του Μητροπολιτικού Δικτύου Οπτικών Ινών του δήμου Καρδίτσας, στο πλαίσιο των προγραμμάτων της ΚτΠ για τη διασύνδεση των δημόσιων κτιρίων.

Η OPTRONICS TECHNOLOGIES έχει ήδη ξεκινήσει τη μελέτη εφαρμογής του Μητροπολιτικού Δικτύου και επιπλέον της συμβατικής αυτής υποχρέωσης προσφέρει χωρίς καμία χρέωση μία πλήρη μελέτη ανάπτυξης του δικτύου σε ολόκληρη την πόλη της Καρδίτσας. Με αυτό τον τρόπο η μελέτη συνδυάζει την κατασκευή του Μητροπολιτικού Δικτύου με τη μελλοντική επέκταση και εξέλιξη της πόλης με σύνδεση οπτικών ινών στα σπίτια.

Στο πλαίσιο της μελέτης σύνδεσης οπτικών ινών στα σπίτια, η OPTRONICS θα προσφέρει δωρεάν την κατασκευή πιλοτικού δικτύου οπτικών ινών σε επιλεγμένη περιοχή της πόλης, κάνοντας έτσι την Καρδίτσα την πρώτη πόλη στην Ελλάδα με διασύνδεση υπερ-ευρυζωνικών ταχυτήτων επικοινωνίας.

Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της OPTRONICS TECHNOLOGIES, κ. Γεώργιο Παπαστεργίου, η μελέτη και κατασκευή του πιλοτικού δικτύου FTTH της Καρδίτσας θα συνδυαστεί με το Μητροπολιτικό Δίκτυο και θα επιτρέψει συνδέσεις της τάξεως του 1Gbps στο σπίτι.

Η OPTRONICS TECHNOLOGIES σχεδιάζει, σύντομα, να κάνει διαθέσιμο το μοντέλο ανάπτυξης δικτύων οπτικών ινών στα σπίτια σε φορείς όπως δήμους, οικισμούς ή κατασκευαστές ανάπτυξης οικιστικών περιοχών που πιθανώς ενδιαφέρονται να αναπτύξουν τις περιοχές τους.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Τι κόστισε άραγε αυτή η πρωτιά για τους Πολίτες της Καρδίτσας; Τίποτα. Όπως αναφέρεται ρητά στο κείμενο, η Καρδίτσα εξασφάλισε δωρεάν μελέτη ανάπτυξης δικτύου οπτικών ινών για όλη την πόλη ΚΑΙ δωρεάν κατασκευή πιλοτικού δικτύου οπτικών ινών σε επιλεγμένη περιοχή της πόλης. Εμείς αρκεστήκαμε στην μελέτη και κατασκευή του Μητροπολιτικού Δικτύου μόνο (αυτό που ενώνει τα δημόσια κτίρια) αλλά και γι αυτό δεν είδαμε πρόσφατα κανένα δελτίο τύπου που να μας πληροφορεί για την πρόοδο των εργασιών.

Αποδεικνύεται έτσι για άλλη μια φορά πως η πρωτιά, ή εν πάσει περιπτώσει η διάκριση, δεν είναι πολλές φορές θέμα χρημάτων και υποδομών αλλά επίδειξης ευρύνοιας και σωστών αντανακλαστικών. Για να το θέσω με όρους ... οφθαλμολογικούς, απαιτείται μια κάποια οπτική οξύτης.

Η Εικόνα μας στο Εξωτερικό

Αντιγράφω από το άρθρο με τίτλο "Greece: the political ecology of disaster" του Χρόνη Πολυχρονίου στο openDemocracy (ολόκληρο το άρθρο, εδώ):

The ecological and environmental crisis engulfing Greece also highlights the deep flaws of the contemporary Greek political and social landscape. The inefficient and dilatory official response to the burgeoning crisis has revealed a public-administration system staffed by poorly trained personnel (who in key areas collude with bribery-fuelled illegal building in forested areas); a political elite which caters largely to the needs of its financial patrons, and bickers over which of the leading parties (the ruling New Democracy and the opposition Pasok) steals more from the national treasury when in power; and a disillusioned, cynical citizenry.

Would London or New York tolerate large-scale illegal construction in area designated as forest parks? In Greece, as near to the centres of power and legitimacy as the outer suburbs of Athens, even the public-utility companies become part of the corrupt "exchange system" as in many cases they end up providing the owners of the new structures with access to electricity and water.

This, then, is a civic and political disaster as well as an environmental one. The Greek state is visibly ill-equipped to cope; it is dependent on technical assistance from its European Union partners in the short-term effort of firefighting and fire-prevention, and has no developed long-term plan that meets the needs of forest restoration and ecological management. Greek governments' lack of political will and governing capacity in dealing with the problem of forest fires (including those started deliberately) represents the national disgrace of the entire political and judicial system.

και λίγο παρακάτω...

"All nations at important moments in their history face pivotal moments when they must urgently address pressing matters of great collective concern if they are to avoid regression. For Greece, such a moment has arrived. Unfortunately, neither of the two major political parties that have taken turns to govern the nation since the end of military rule in 1974 have displayed the administrative competence or the intellectual understanding now required to address the ecological threat confronting the country."

Απλές διαπιστώσεις από άνθρωπο με κοινή λογική, που αποδεικνύουν πως δεν περνάνε άλλο τα παραμύθια μας. Μας πήρανε χαμπάρι...

Ας Δείξουμε ότι Είμαστε Πολίτες

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ



click! on the pic.

Αφού η μείζων αντιπολίτευση ανέστειλε βλακωδώς όλες τις ανοιχτές πολιτικές εκδηλώσεις μέχρι την Τετάρτη, ας αναλάβουμε εμείς ως πολίτες το έργο της:

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΙΩΠΗΛΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΣΤΙΣ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΠΟΛΗΣ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ!

Όνειδος

Η εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ" τα λέει όλα σε άρθρο της με τίτλο 'Όνειδος'.
Εξίσου καλά τα λέει και ο Νίκος Δήμου σε άρθρο με τον εύστοχο τίτλο 'Επανίδρυση ή Κατάρρευση;'

Εμείς από την πλευρά μας, ως πολίτες, περιμένουμε:

1) πότε θα σοβαρευτεί ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση και αντί για θεωρίες συνωμοσίας να συντονίσουν επιτέλους το έργο της πυρόσβεσης,
2) πότε θα ακούσουμε από υπεύθυνα χείλη, όχι το μοίρασμα ψιχίων στους πυρόπληκτους, αλλά την εξασφάλιση κεφαλαίων από συγκεκριμένους φόρους για ένα ταμείο για την προστασία και την αναγέννηση του περιβάλλοντος σε μόνιμη βάση και άσχετα από την επικαιρότητα,
3) πότε η αντιπολίτευση θα οργανώσει εκδηλώσεις υπέρ του περιβάλλοντος και κατά της κυβερνητικής αφασίας. Όταν θα σβήσουν οι φωτιές; Όταν θα έχουν ήδη γίνει οι εκλογές; Οι πολιτικές εκδηλώσεις δεν είναι καπήλευση του εθνικού δράματος, είναι αυτονόητη βασική υποχρέωση της αντιπολίτευσης. Επιτέλους, ας πάψει (όλη) η αντιπολίτευση να αυτοευνουχίζεται!!

Δεν Είναι Σύμπτωση

Ο πρωθυπουργός "στο μήνυμά του, άφησε να εννοηθεί ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο εμπρηστών λέγοντας ότι δεν είναι σύμπτωση τόσες πολλές φωτιές την ίδια ώρα." (ΣΚΑΪ.gr)

Πράγματι, δεν είναι σύμπτωση ότι όταν μια πυρκαγιά δεν ελέγχεται πρώιμα, αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε αληθινό εφιάλτη. Η χώρα δεν φείδεται ούτε ανθρώπινου δυναμικού ούτε υλικών μέσων πυρόσβεσης. Πιθανώς, να είμαστε και παγκόσμιοι πρωταθλητές. Αν όμως, η αντίδραση είναι καθυστερημένη και ασύντακτη, τότε ο έλεγχος έχει πια χαθεί. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το αίτιο της καταστροφής και είναι εξόχως πολιτικό.

Τα συνωμοσιολογικά τοιαύτα που εξεστόμισε ο κύριος πρωθυπουργός και τα οποία λόγω της έντασης των στιγμών θα βρουν πλείστα ευήκοα ώτα, είναι απλά ανοησίες. Το χειρότερο δε είναι ότι ούτε ο ίδιος τα πιστεύει. Γιατί αν πιστεύει πράγματι, ότι υπάρχει συντεταγμένο σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας, σχέδιο που να μπορεί να δράσει ταυτόχρονα και συντονισμένα, σε πολυάριθμα σημεία της χώρας, αυτό σημαίνει ότι κάποια οργάνωση ή οργανισμός, με σημαντικά μέσα στη διάθεσή της, καλυπτόμενη από ενιαίο πολιτικό ή άλλο μανδύα, εκπόνησε και έθεσε σε λειτουργία αυτό το σχέδιο, απεργαζόμενη ίδια συμφέροντα, προφανώς σε βάρος της χώρας.
Που σημαίνει πως υπάρχουν δύο πιθανότητες: ή ένας ορατός και επίσημος πολιτικός σχηματισμός δρα αντεθνικά και προδοτικά, ή κάποιος αόρατος μηχανισμός, τρομοκρατικού τύπου, προφανώς χειρότερος από την 17η Νοέμβρη, έχει εμφανιστεί και πρέπει να αναλάβουμε δράση εναντίον του. Ίσως με μια δική μας εκδοχή του αμερικανικού 'war on terror'. Αμφότερα τα σενάρια δεν αντέχουν σε κριτική, τουλάχιστον όχι χωρίς απτά στοιχεία.

Προς το παρόν, έχει προσαχθεί μια 66χρονη γυναίκα από τη Ζαχάρω, που ίσως κατηγορηθεί για εμπρησμό από αμέλεια και ένας 65χρονος στην Αρεόπολη. Α, και κάποιος ψυχικά διαταραγμένος στην Αιγιαλία. Επίσης, κανένα επίσημο πόρισμα από την Πυροσβεστική (που ενέχει θέση προανακριτικής αρχής), δεν κατατέθηκε μέχρι σήμερα, είτε για φετινές φωτιές είτε για παλαιότερες, που να μιλά για έναν έστω εμπρησμό, (που κάποιες φωτιές προφανώς οφείλονται σε εκούσιο εμπρησμό από κακοήθεις που επιθυμούν να αλλάξουν τη χρήση της γης), πόσο μάλλον για συντονισμένο σχέδιο δράσης! Τα συμπεράσματα δικά σας.

Το δικό μου είναι πως ποτέ άλλοτε δεν χάθηκε τόσο εύκολα ο έλεγχος των εστιών. Το είδαμε και στην περιοχή μου όπου η φωτιά της Ακροκορίνθου διάβηκε με χαρακτηριστική άνεση την εξαιρετική αντιπυρική ζώνη που συνιστά μια εθνική οδός με οκτώ λωρίδες κυκλοφορίας και νησίδα ασφαλείας, συν τα πρανή. Τόσα πολλά παραδείγματα απώλειας του ελέγχου, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση!

ΝΔ - Εκλογές - Ανανέωση Εντολής ή Απαξίωσης;

Η νέα διακυβέρνηση ξεκίνησε με υποσχέσεις (όπως ήταν φυσικό). Υποσχέσεις σημαντικές γιατί άπτονταν της λειτουργίας των θεσμών. Υποσχέθηκε ‘σεμνότητα και ταπεινότητα’. Θα αποφύγω την τοποθέτηση επί μιας θέσης ηθικολογικής και νεοσυντηρητικής (άλλωστε έχω γράψει πρόσφατα για τον παράλληλο ιδεολογικό βίο των Bush και Καραμανλή), με όρους ηθικής. Θα το κάνω όμως με όρους πολιτικής. Πολιτικά λοιπόν, το ‘σεμνά και ταπεινά’ μεταφράζεται σε σεβασμό των θεσμών. Αυτών που διέπουν το πολίτευμα, τη λειτουργία των οργάνων του και την επικοινωνία των θεσμών με τους πολίτες. Εκεί, η κυβέρνηση παρουσίασε το χειρότερό της εαυτό.
Τα παραδείγματα σωρευτικά και ισχυρά. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Τον ξυλοδαρμό και την κακοποίηση φοιτητών (από ζαρντινιέρες!), μεταναστών που απήχθησαν και άλλων που εξευτελίστηκαν σε αστυνομικά τμήματα; Την κάθετη εφόρμηση ‘γαλάζιων στούκας’ στις μίζες είτε μέσω της επιτροπής ανταγωνισμού, είτε μέσω χρηματιστηριακών εταιρειών; Την πρόσληψη ‘ειδικών φρουρών’ που γίνεται χωρίς πανελλήνιες εξετάσεις ενώ οι κανονικοί αστυνομικοί εισάγονται πλέον μ΄αυτές; Την άρνηση στο να εισάγονται και οι πυροσβέστες με αυτόν τον τρόπο αντί για την πρόσληψη ημιεκπαιδευμένων εποχιακών δασοπυροσβεστών που κάποτε αποτυγχάνουν να προστατεύσουν ακόμα και τη ζωή τους, όπως τραγικά πληροφορηθήκαμε το φετινό καλοκαίρι; Την πρόσληψη αγροφυλάκων με βάση διαγωνισμό προ 15ετίας για να γνωρίζουν καλά τα δάση και να πληροφορούν εγκαίρως αλλά και να υποδεικνύουν δρόμους πρόσβασης στους δασοπυροσβέστες (όλα αυτά στην εποχή των GPS); Την ανερυθρίαστη επιθυμία του υπουργού υγείας να προσλάβει νοσηλευτές εκτός ΑΣΕΠ τη στιγμή που δεν μπόρεσε καλά-καλά να διορίσει τους επιτυχόντες από τον τελευταίο διαγωνισμό επί ΠΑΣΟΚ; Την άλωση του θεσμού του ΑΣΕΠ με την εφεύρεση της ‘αντικειμενικής’ συνέντευξης; Την ευθεία βολή στη φερεγγυότητα των πανελλαδικών εξετάσεων με το σκάνδαλο της επαναβαθμολόγησης γραπτών; Την περιφρόνηση της ΑΔΑΕ στο σκάνδαλο των υποκλοπών; Τη σχιζοφρενική δήλωση υπουργού από το βήμα της Βουλής ότι κάνει αγγαρεία, τη στιγμή που μιά μάνα στη Βέροια αναζητεί επί μήνες εναγωνίως το γιό της; Αν υπήρχε πρωθυπουργός, έπρεπε την ίδια στιγμή, εκεί, στη Βουλή, να τον απαλλάξει του βάρους. Αλλά ο πρωθυπουργός ζει σε ένα κέλυφος πολιτικής προστασίας κατά το οποίο, το μείζον δεν είναι η χώρα, αλλά ο ίδιος. Σκοπός του είναι να φαίνεται ως ‘καταλληλότερος’, όχι να είναι. Τώρα λοιπόν, που φτάσαμε κοντά στο τέρμα, η αγωνία του δεν είναι για τη χώρα αλλά για τον εαυτό του, για την επανεκλογή του. Το τελευταίο δεν είναι έγκλημα όταν γίνεται με γνώμονα το σεβασμό των θεσμών. Όταν όμως οι θεσμοί κόβονται, ράβονται και ερμηνεύονται με βάση κοντόφθαλμα εκλογικά συμφέροντα, τραυματίας είναι η δημοκρατία. Θυμίζω ότι το 2004 οι εκλογές προκηρύχθηκαν ακριβώς 2 μήνες πριν, στις 7 Ιανουαρίου 2004.
Οι ψύχραιμοι θα παρατήρησαν ότι δεν αναφέρθηκα σε ζητήματα πολιτικής, κατεύθυνσης, οράματος κτλ αλλά αποκλειστικά και μόνο στην απαξίωση θεσμών. Ακόμα και αυτών που ήταν ήδη τραυματισμένοι, όπως η άψυχη πολιτικά φιγούρα του προέδρου της δημοκρατίας που αντί για σύμβολο κατάντησε σερβιτόρος των κυβερνήσεων. Αυτό δεν σημαίνει καθόλου πως δεν υπάρχουν κατά τη γνώμη μου κραυγαλέες περιπτώσεις εσφαλμένων πολιτικών χειρισμών. Το αντίθετο μάλιστα. Αλλά η λειτουργία των θεσμών οφείλει να είναι υπεράνω όλων. Και η νέα διακυβέρνηση, τους κακομεταχειρίστηκε βάναυσα.
Γιατί όμως ο Καραμανλής να προστρέξει στις πιο εξπρές εκλογές της μεταπολίτευσης; Τι δικαιολογεί μια τέτοια πρεμούρα; Ποιό εθνικό θέμα είναι σε έξαρση; Ποιό γεγονός τον υποχρέωσε; Δεν υπάρχει κανένα. Οι δικαιολογίες που επικαλέστηκε, επιεικώς φαιδρές. Να έχει, λέει, η κυβέρνηση, άνεση χρόνου για να συντάξει το νέο προϋπολογισμό (μήπως θέλει κι έναν αράπη να της κάνει αέρα;) Βιάζονται, λέει, οι πολίτες να δουν μεταρρυθμίσεις... Θού Κύριε...
Αλλά, τότε, γιατί βιάζεται τόσο; Η μόνη προφανής εξήγηση είναι να μη δώσει χρόνο στη δημιουργία νέων αρνητικών ειδήσεων, όπως πχ το πόρισμα για τα ομόλογα. Τρέμει την ανικανότητα του ιδίου και της κυβέρνησής του. Τρέμει το άδηλο γιατί είναι μοιρολάτρης. Δεν διαμορφώνει το μέλλον, το φοβάται. Γι αυτό μπορεί κάλλιστα να χάσει τις εκλογές. Το ερώτημα όμως επανατίθεται:
Ο Καραμανλής μπορεί κάλλιστα να χάσει τις εκλογές, το ΠΑΣΟΚ όμως, μπορεί να τις κερδίσει;

Στον Άγιο Θωμά της Βοιωτίας

Αν δεν έχετε επισκεφθεί ποτέ την ιστοσελίδα του Αγίου Θωμά Βοιωτίας, κάντε μια βόλτα εκεί. Θα τρίβετε τα μάτια σας με μια μικρή Κοινότητα με Κ κεφαλαίο. Οι πολιτιστικές τους εκδηλώσεις, οι δεσμοί των παιδιών με τους δασκάλους αλλά και την κοινότητα, η εφαρμογή της ανακύκλωσης και τόσα άλλα, θα σας κάνουν να τους βγάλετε το καπέλο!
Ας δούμε μερικά. Τα κείμενα αντιγράφηκαν από την ιστοσελίδα.
Την Τρίτη 5 Ιουνίου 2007 έλαβε χώρα εκδήλωση για την Πολυπολιτισμικότητα.
Κι αν διαφέρουμε...Ενδιαφερόμαστε...
Το θεατρικό έργο 'ΟΔΥΣΣΕΒΑΧ' της Ξένιας Καλογεροπούλου οργάνωσαν και παρουσίασαν δάσκαλοι και μαθητές του Δημοτικού Σχολείου. Μια εξαιρετικά καλοδουλεμένη παράσταση με ωραία σκηνικά και κουστούμια και απολαυστική εκτέλεση των ρόλων από τους μαθητές. Ακολούθησε παρουσίαση χορών από χώρες όπως: Αλβανία, Ρουμανία, Τουρκία, Ρωσία Ισπανία, Γαλλία, Ινδία. Η εκδήλωση χρηματοδοτήθηκε από το Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και συγκεκριμένα από το έργο: 'Εφαρμογή προγραμμάτων που προωθούν την ισότητα στην κοινωνία - Καλλιπάτειρα'.
Αξιέπαινη προσπάθεια και μπράβο σε όσους μόχθησαν για να πετύχουν αυτό το αποτέλεσμα με τις ευχές να υπάρχει και συνέχεια.







Η εκδήλωση ήταν προγραμματισμένη να γίνει στον αύλειο χώρο του σχολείου, αλλά οι καιρικές συνθήκες δεν το επέτρεψαν και έτσι έγινε στο εσωτερικό του σχολείου. Η ατυχία αυτή ανέδειξε και την έλλειψη στον τόπο μας ενός τέτοιου πολυχώρου, κατάλληλου για εκδηλώσεις, καθώς αρκετός κόσμος εκτός της ορθοστασίας δεν είχε ορατότητα στην σκηνή.



Την Πέμπτη 14 Ιουνίου 2007 η Στ' Τάξη του Δημοτικού Σχολείου παρουσίασε το θεατρικό έργο "Ο Μικρός Πρίγκηπας" του Antoine de Saint-Exupéry στο προαύλιο του Σχολείου. Η παράσταση ήταν αποχαιρετιστήρια τόσο για τη σχολική χρονιά, όσο και για τον διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Κο Νίκο Παφύλη, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε.

Οι συγκρίσεις ανώφελες...

Ναι στα Γεγονότα με Προστιθέμενη Αξία

Διαβάζω πως το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, σε συνεργασία με το Δήμο Κόνιτσας και με την οικονομική υποστήριξη της ΤΕΔΚ Ιωαννίνων, διοργανώνει έναν κύκλο θερινών σεμιναρίων με θέμα «Ανθρωπολογία, Εθνογραφία και Συγκριτική Λαογραφία του Βαλκανικού Χώρου» στην Κόνιτσα, από τις 30 Ιουλίου έως τις 12 Αυγούστου 2007. Στο Δελτίο Τύπου του πανεπιστημίου Ιωαννίνων αναφέρεται (τα έντονα στοιχεία δικά μου):

«στο σεμινάριο θα συμμετάσχουν 100 τελειόφοιτοι και μεταπτυχιακοί φοιτητές από διάφορες χώρες και θα διδάξουν 20 καθηγητές από ελληνικά, βαλκανικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Ο Δήμος της Κόνιτσας θα καλύψει τη φιλοξενία φοιτητών και διδασκόντων. Όλοι οι διδάσκοντες προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εθελοντικά.»

Μάλιστα. Ο Δήμος Κόνιτσας. Μια πόλη που ο πληθυσμός της μετά βίας αγγίζει τους 3.000 κατοίκους. Ένας δήμος 7.000 κατοίκων. Μακριά από πολυσύχναστους οδικούς άξονες και μητροπολιτικά κέντρα.
Είναι σημαντικό να καταλάβει ο δήμαρχος (και λέω ο δήμαρχος και όχι η πλειοψηφία γιατί φαίνεται πως επιβάλλει την ενός ανδρός αρχή) ότι η πόλη μας έχει πολύ υψηλότερες απαιτήσεις στο χώρο των γραμμάτων και του πολιτισμού από συναυλίες λαϊκής μουσικής. Τι προσφέρουν οι τελευταίες; Αφού όποιο ραδιόφωνο κι αν ανοίξεις λαϊκά ακούς. Χάθηκε ο κόσμος να συνεργαστεί με τη σχολή κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής που εδρεύει στην πόλη μας και να διοργανώσει κάτι εξίσου ενδιαφέρον; Δεν τον ενδιαφέρει να επισκεφθούν την πόλη μας έλληνες και ξένοι ακαδημαϊκοί και φοιτητές; Να παραχθεί μια είδηση που θα ταξιδέψει μακριά μεταφέροντας το όνομα της πόλης μας; Που θα μνημονεύεται στα επιστημονικά fora;
Αλλά φαίνεται ότι η ικανότητα διάκρισης ανάμεσα στα εφήμερα γεγονότα με ανύπαρκτη προστιθέμενη αξία και στα ιστορικά -για την τοπική μας κοινωνία- γεγονότα που θα προσθέσουν στη συλλογική μας παιδεία και στο συλλογικό μας ήθος, είναι πέραν των προδιαγραφών μας.

ΗλεκτροΜαγνητικά Πεδία: Περιδεείς και Ανενημέρωτοι

Μόλις πριν λίγες εβδομάδες, στις 12 Ιουνίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του Ευρωβαρόμετρου, έδωσε στη δημοσιότητα μια μελέτη της γύρω από τις απόψεις των πολιτών των κρατών-μελών για τα Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία (ElectroMagnetic Fields, EMF’s).
Η έρευνα καταγράφει βεβαίως και τις απόψεις των συμπατριωτών μας, για τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Από την ανάγνωσή της συνάγονται αρκετά συμπεράσματα:




• Ενώ ποσοστό μεγαλύτερο του 90% των συμπατριωτών μας καταφέρνει να κατονομάσει τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας και τα κινητά τηλέφωνα ως πηγές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, ένα 52% αποτυγχάνει να κατονομάσει ως τέτοιες τις οικιακές ηλεκτρικές συσκευές.
• Το 86% θεωρεί δυνητικά βλαπτικά τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία (ευρωπαϊκή πρωτιά), ενώ στη Σουηδία το αντίστοιχο ποσοστό είναι 27%, στη Φινλανδία 28% και στη Δανία 30%.
• Οι έλληνες σε ποσοστό 87% θεωρούν πως η πληροφόρησή τους για τους πιθανούς κινδύνους από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία δεν είναι καθόλου ικανοποιητική (επίσης ευρωπαϊκή πρωτιά).
• Οι προτιμώμενες οδοί πληροφόρησης είναι –μακράν- η τηλεόραση και ακολουθούν οι εφημερίδες, το ραδιόφωνο, οι κρατικές ανακοινώσεις και το διαδίκτυο.
• Άλλη μια ελληνική πρωτιά με 87% καταγράφεται με αρνητική απάντηση στην ερώτηση αν θεωρούμε ότι το κράτος κάνει ό,τι πρέπει και μπορεί για να μας προστατεύσει από τους πιθανούς κινδύνους.
• Αυτοί που δηλώνουν ανενημέρωτοι, φοβούνται περισσότερο.
• Μόλις 19% πιστεύουν ότι τα πιθανά προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν σε τοπικό επίπεδο και 5% σε περιφερειακό. Το 35% πιστεύει ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν σε εθνικό επίπεδο, το 17% σε ευρωπαϊκό επίπεδο και το 20% σε παγκόσμιο.

Τι να πρωτοσχολιάσω; Ότι περισσότεροι από τους μισούς δεν γνωρίζουν πως ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία εκπέμπεται από ΟΛΕΣ τις ηλεκτρικές συσκευές; Ότι χωρίς να έχουμε γνώση και ενημέρωση, έχουμε στην πραγματικότητα ήδη αποφανθεί για τις συνέπειές της; Ότι η τηλεόραση μας ενημερώνει για τις ‘ευεργετικές’ συνέπειες της φραπελιάς (βλέπε σχολές ‘Δρούζα’) ή για τις πύλες του ανεξήγητου (βλέπε σχολές ‘Χαρδαβέλα’) αλλά όχι για τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία; Ότι για τον τοπικό πυλώνα υψηλής τάσης πιστεύουμε πως θα πρέπει να μεριμνήσει το κράτος ή η ΕΕ ή ακόμα και ο ΟΗΕ, αλλά όχι η τοπική κοινότητα; Ότι ο έλληνας, ανενημέρωτος και περιδεής, περιμένει να τον ενημερώσουν αλλά δεν αναζητά ο ίδιος την πληροφόρηση; Ότι η μόνη του δράση είναι το ζάπινγκ και ο λόγος του είναι μονότονα και επαναλαμβανόμενα καταγγελτικός του κράτους και της παγκοσμιοποίησης;

Εγώ νομίζω πως πάνω απ' όλα, μας λείπει η εναισθησία: αγνοούμε επικίνδυνα την άγνοιά μας!

Για την Αμαλία

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαΐου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Ένα Κλάσμα της Εθνικής μας Ντροπής

Η Αμαλία Καλυβίνου παρά τα πάθη της δεν γνώρισε τουλάχιστον την τηλεοπτική χυδαιότητα που γνωρίζουν εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο η Νατέλα και ο σύντροφός της, στην -αυτονόητη- προσπάθειά τους να βρούν τον Άλεξ. Στην πρώτη, το κόστος είναι η ίδια η ζωή (εννοώ αυτή που η Αμαλία ήδη στερήθηκε). Στη δεύτερη, το προμηθεϊκό μαρτύριο μιας προσπάθειας που δεν τελειώνει με τίποτα, ούτε με ποινή, ούτε με ανταμοιβή. Δεν ξέρω τι να πω. Τα μέτρα και τα σταθμά μου δεν μπορούν να αντιρροπήσουν τόσο πόνο.
Ελπίζω μόνο να μη καταλήξουμε στο τέλος να μακαρίζουμε τον Άλεξ για την τύχη του.


ΥΓ. Κι έχεις κι αυτόν τον 'τενεκέ' τον Πολύδωρα, να δηλώνει ότι κάνει αγγαρεία....

«Πώς Ρυπαίνω Λιγότερο» και όχι «Πού τα Θάβω»

Αναδημοσιεύουμε σήμερα κατόπιν συνεννοήσεως και αδείας, το αξιόλογο άρθρο της κυρίας Αναστασίας Διαμαντίδου από το ιστολόγιο του συνδυασμού 'Πολίτες για την Αλλαγή' της Ξάνθης, με τίτλο

"Πρόληψη, Μείωση, Διαλογή στη Βάση και Ανακύκλωση Απορριμμάτων"

Η ευθύνη - ο ρόλος της αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας των πολιτών

Το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα της χώρας με σοβαρές περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Ο «πόλεμος των σκουπιδιών» μαίνεται σε διάφορες περιοχές, χωρίς δυστυχώς όμως να τίθεται πάντα το πρόβλημα στην ουσιαστική του διάσταση. Σε πολλές περιοχές θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα από την ανεξέλεγκτη διάθεση, να γίνουν έργα εξυγίανσης και καθαρισμού μέχρι το αργότερο το 2008, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να αποφύγουμε σημαντικές «ποινές» δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, ενώ ακόμα λειτουργούν πολλοί ακατάλληλοι ή ανεξέλεγκτοι χώροι διάθεσης αποβλήτων (χωματερές) σε ολόκληρη τη χώρα.

Αλλά η κατασκευή σωστά οργανωμένων χώρων ταφής (ΧΥΤΑ) μπορούσε να αποτελούσε μέχρι πριν λίγα χρόνια ένα μικρό μέρος της λύσης αλλά δεν ήταν και δεν είναι από μόνη της η λύση. Ελάχιστοι έχουν κατανοήσει ότι, ως αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής και της πρόσφατης εθνικής πολιτικής για τα απορρίμματα , δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε απλώς για συλλογή και –έστω οργανωμένη - ταφή αποβλήτων αλλά για ολοκληρωμένη πολιτική, που σημαίνει πολύ περισσότερα. Δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) ή για Χώρους Υγειονομικής Ταφής των Υπολειμμάτων των αποβλήτων (ΧΥΤΥ) αλλά για συνολικό σχεδιασμό διαχείρισης που θα περιλαμβάνει κυρίως την διαλογή στην βάση και την ανακύκλωση Πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους μας πως δεν υπάρχει μαγική λύση που να μας απαλλάσσει χωρίς κόπο από τα σκουπίδια, όποια λύση και αν επιλέγουμε. Η ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων είναι απαραίτητη και η τεχνολογία θα έρθει συμπληρωματικά να υποβοηθήσει στη βάση επιλογές διαχείρισης που έχουμε κάνει.

Πριν ληφθεί, λοιπόν, οποιαδήποτε απόφαση που είναι δεσμευτική για τα επόμενα 15-20 χρόνια, πρέπει κανείς να έχει σταθμίσει επακριβώς τις συνέπειες και τα προβλήματα που πρέπει να επιλύσει.

Στη συζήτηση για τη διαχείριση των απορριμμάτων πρέπει να εμπλακεί η κοινωνία αλλά το περιεχόμενο της συζήτησης πρέπει να αφορά τη συνολική πολιτική διαχείρισης των απορριμμάτων και όχι το τελευταίο στάδιο της. Η συζήτηση (δημόσια, άμεση αλλά και μέσω των ΜΜΕ) και οι θέσεις που εκφράζονται πρέπει να αφορούν στο πώς θα μειώσουμε δραστικά την ποσότητα των απορριμμάτων που θα πάνε για ταφή, πως θα επανεντάξουμε σε μια κυκλική οικονομία (με επαναχρησιμοποίηση κι ανακύκλωση) τα υλικά που σήμερα καταλήγουν στα άχρηστα, πώς θα αλλάξει το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης για να γίνει πιο βιώσιμο και τέλος, βέβαια, στο που θα πάνε τα υπολείμματα με ασφαλή τρόπο. Η συζήτηση θα πρέπει συνεπώς να επικεντρωθεί στο «πως ρυπαίνω λιγότερο» και όχι «που τα θάβω»

Δεσμευόμαστε πλέον από την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία για την εφαρμογή μιας ιεραρχίας στην πολιτική διαχείρισης αποβλήτων, σύμφωνα με την οποία προηγείται η πρόληψη και η μείωση των αποβλήτων, η αξιοποίηση, συμπεριλαμβανομένης της διαλογής στην πηγή και της ανακύκλωσης και έπεται η τελική ταφή των υπολειμμάτων ή άλλες μέθοδοι τελικής διάθεσης των υπολειμμάτων

Ο ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ

Ο υπό συζήτηση Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΠΣΔΑ) Αν.Μ & Θ δυστυχώς δεν προτείνει αλλά ούτε προβλέπει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης των απορριμμάτων. Αγνοώντας τόσο την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία, δεν προβλέπει την πρόληψη – μείωση των απορριμμάτων, την διαλογή στην βάση, την αξιοποίηση και προώθηση της ανακύκλωσης και αναφέρεται μόνο στην συλλογή (χωρίς καμία διαλογή στην βάση) και στο τελικό στάδιο ήτοι την ταφή σε έναν κεντρικό ΧΥΤΥ (το ονομάζουν ΧΥΤΥ ενώ δεν εξασφαλίζεται και δεν προβλέπεται ο τρόπος επεξεργασίας των απορριμμάτων ώστε να μπορούν να υπολογισθούν με ασφάλεια η ποσότητα και η ποιότητα των τυχόν υπολειμμάτων που θα καταλήγουν στον κεντρικό ΧΥΤΥ.) Η εμπειρία δείχνει ότι τεχνολογίες που αγνοούν τη συμμετοχή του πολίτη στη μεγαλύτερη δυνατή διαλογή υλικών και στηρίζονται σε τεχνολογικές λύσεις για να διαχωρίσουν υλικά που μπορούν να διαχωριστούν εύκολα, είναι πολύ δαπανηρά και έχουν φτωχά αποτελέσματα ως προς την ποιότητα των ανακυκλώσιμων υλικών που δίνουν. Αν σε ένα εργοστάσιο μηχανικής ανακύκλωσης καταλήγουν όλα τα σκουπίδια μαζί σε μια σακούλα, και το κόστος συλλογής θα είναι ιδιαίτερα μεγάλο και το αποτέλεσμα πολύ φτωχό, πχ. τα χαρτιά θα μουσκέψουν από τα ζουμιά των σκουπιδιών, και δεν θα μπορούν να αξιοποιηθούν, άρα θα έχουμε πολύ περισσότερα υπολείμματα απ’ ότι αν κάναμε σωστά τη διαλογή των αποβλήτων σε κατηγορίες από την πηγή.Δυστυχώς η ελληνική πραγματικότητα μας δείχνει (μονάδα μηχανικής ανακύκλωσης στα Λιόσια, μονάδα επεξεργασίας λυμάτων στην Ψυττάλεια) ότι υπάρχει στη χώρα μας σοβαρό θέμα αξιόπιστης διαχείρισης ακόμα και σχετικά απλών μονάδων κυρίως όταν έχει υιοθετηθεί κεντρικός σχεδιασμός και δημιουργία χώρων μεγάλης δυναμικότητας και εξυπηρέτησης μεγάλου όγκου απορριμμάτων και μεγάλου τμήματος πληθυσμού. Αποτέλεσμα των αστοχιών κατά την υλοποίηση των περιφερειακών σχεδιασμών διαχείρισης είναι τα τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα, δημιουργία εστιών μόλυνσης, άμεσος δημόσιος κίνδυνος, ατελείωτα έργα και μεγάλα χρέη στις κοινωνίες.

Είναι επιτακτική ανάγκη να σταθούμε με υπευθυνότητα και συνέπεια απέναντι στο πρόβλημα διαχείρισης των απορριμμάτων.

Η «πόλεμος των σκουπιδιών» και η σημερινή πραγματικότητα προσφέρει πρωτόγνωρες για τη χώρα μας δυνατότητες να γίνει σοβαρή δουλειά για τη μείωση και ανακύκλωση των απορριμμάτων. Το καινούριο νομοθετικό πλαίσιο και η δημιουργία συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης δίνουν την ευκαιρία για την προώθηση, πλέον, μιας ολοκληρωμένης, βιώσιμης διαχείρισης των απορριμμάτων.Σύμφωνα με την Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη «Θεματική Στρατηγική για την Πρόληψη και την Ανακύκλωση των Αποβλήτων» (ΘΣΠΑΑ) δημιουργούνται 250 θέσεις εργασίας ανά 10.000 τόνους αποβλήτων που ανακυκλώνονται, 20-40 αν η ίδια ποσότητα αποτεφρωθεί και 10 αν καταλήξει σε ταφή. Οι δραστηριότητες επαναχρησιμοποίησης δημιουργούν ως και 500 θέσεις εργασίας ανά 10.000 τόνους υλικών, χωρίς να επηρεάζουν τις θέσεις εργασίας στους τομείς παραγωγής νέων προϊόντων. Επιπλέον, η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίηση προσφέρουν ευκαιρίες εργασίας και εκπαίδευσης σε άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην αγορά εργασίας, όπως για παράδειγμα τα άτομα με ειδικές ανάγκες, περιορισμένες ικανότητες και μακροχρόνια άνεργα.

Οι επιδιωκόμενες λύσεις θα πρέπει, προκειμένου να είναι βιώσιμες, να συνοδεύονται από ουσιαστική ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και συμμετοχή των πολιτών στην μείωση - διαχείριση – διαλογή των απορριμμάτων, ώστε να έχουμε την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των απορριμμάτων που τελικώς θα καταλήξουν στους ΧΥΤΥ.

Ας αναλάβουμε λοιπόν όλοι τις ευθύνες μας - πολίτες, αιρετοί άρχοντες, φορείς διαχείρισης - προκειμένω να χαραχθεί μια ουσιαστική πολιτική διαχείρισης των απορριμμάτων στην Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας και Θράκης και ας πάψουν κάποιοι να αντιμετωπίζουν την διαχείριση των απορριμμάτων ως μια ευκαιρία «διαχείρισης χρημάτων».

Bush και Καραμανλής: Βίοι Παράλληλοι

Παρότι δεν είναι τοπικού ενδιαφέροντος, δεν αντέχω να μην κάνω ένα σχόλιο (μάλλον μου χρειάζεται ένα δεύτερο ιστολόγιο). Διάβασα μόλις ένα άρθρο με τίτλο "Το μεγάλο πείραμα των Ρεπουμπλικανών" του Sidney Blumenthal στο opendemocracy. Το πρόσθεσα μάλιστα και στο widget "Διαβάσαμε..." αυτού του blog. Το άρθρο περιγράφει μιά πολύ καλά ενορχηστρωμένη προσπάθεια της κυβέρνησης Bush να ελέγξει την αμερικανική γραφειοκρατία, το κράτος. Τα εργαλεία γνωστά σ'εμάς τους έλληνες: τοποθέτηση 'δικών' μας ανθρώπων σε καίρια πόστα, αλλοίωση των μηχανισμών αξιολόγησης για κατάληψη θέσεων και εισαγωγή της νοοτροπίας 'σεμνά και ταπεινά' στην αμερικανική της εκδοχή όπου σωστό είναι ό,τι είναι δεξιό και χριστιανικό (the Flag and the Cross). Δύο είναι τα καίρια αποσπάσματα:

"To the victor belong the spoils has been the rule since Andrew Jackson. And every administration has displayed cases of abuse. But the Bush administration's practices are more than common and predictable problems with patronage. Bush has not simply filled jobs with favourites, oblivious to their underhanded dealings, as though he were a blithering latter-day version of Warren Harding. Bush has been determined to turn the entire federal government, every department and agency, into an instrument of a one-party state. From the GSA scandal to the purging of US attorneys, Bush has engaged in a conscious, planned and systematic assault on the professional standards of career staff, either subordinating them or replacing them with ideologues."

και,

"...Monica Goodling (η κυρία είναι το νο3 του υπουργείου δικαιοσύνης) is a cadre. Within the Bush administration, there are hundreds of Monica Goodlings, and she was their ideal. A zealot for the cause, she apparently divides the world into good and evil, sacred and profane. She interprets criticism and debate as a mortal threat to all that is good and holy. She sees any institution of American life that is not devoted to the flag and cross to which she pledges and worships as twisted, biased and infernal. (To Goodling, CNN is "a force of the left.") She cannot distinguish between her absolute beliefs and their political instrumentality. She considers objective and professional analysis a ruse, an ideology in itself, a false faith. She sees those who adhere to standards of professionalism as cadres of deception, hiding their real agendas. She was enthusiastic in weeding out justice-department employees and replacing them with true believers like herself."

Χρησιμοποιώ συχνά-πυκνά σε αυτό το ιστολόγιο, παραδείγματα από τις ΗΠΑ προς μίμηση. Αλλά κανένα από αυτά δεν έχει σχέση με την αμερικανική κυβέρνηση. Όλα έχουν σχέση με την αμερικανική κοινωνία. Αυτή τη στιγμή το χάσμα μεταξύ τους είναι βαθύ και αυτό με τρομάζει. Ο Bush σαφώς και δεν εκπροσωπεί την αμερικανική κοινωνία και τις αξίες της. Και μάλλον η παράταξή του θα χάσει στις επόμενες εκλογές. Το δραματικό είναι πως μέχρι τώρα λέγαμε ότι αυτά γίνονται μόνο στην Ελλάδα, στην εσπερία βασιλεύουν άλλες αξίες στο κράτος... Να, που κι εκεί, το ίδιο έργο παίζεται, έστω και αν ο αρθρογράφος το χαρακτηρίζει 'πείραμα'. Ένα έργο που όλο και περισσότερο θυμίζει το 1984 του George Orwell. Ένα έργο όπου η πολιτική ως χειρισμός θριαμβεύει έναντι των πολιτικών ως πράξεις (politics vs policy). Γιατί άλλο είναι να διαφωνείς με μια πολιτική που είναι μέρος μιας δημόσιας ατζέντας και άλλο να 'επινοείς' πολιτικές (δήθεν μεταρρυθμίσεις) για να συγκαλύψεις ένα μέρος της ατζέντας που κρατάς επιμελώς κρυφό και το οποίο έχει τόση σχέση με τη δημοκρατία όσο τα ψάρια με τη στεριά.
Υπ' αυτήν την έννοια, οι πολιτικές της κυβέρνησης Καραμανλή και τα σκάνδαλά της, τόσο κομψά ευθυγραμμισμένα με αυτά των Ρεπουμπλικανών, φωτίζονται κάτω από ένα νέο φως: αυτό του νεο-συντηρητισμού. Αυτής της καινούργιας και συνάμα τόσο παλιάς συνταγής, με μπόλικο εθνικισμό και θρησκευτικό φανατισμό, ολίγη από μισαλλοδοξία, έλεγχο, πολύ έλεγχο των πάντων και πολίτες δύο κατηγοριών: ζηλωτές ή εχθρούς. Τα παραμύθια περί "κοινωνικού κέντρου" και "μεσαίου χώρου" αποκαλύπτονται πλέον ως εργαλεία πολιτικής εξαπάτησης και μόνον.
Εμείς, ως πολίτες, πώς αντιπαρατιθέμεθα σε αυτόν τον νεοσυντηρητισμό; Πρέπει νομίζω να βρούμε τον τρόπο να επανιδρύσουμε και να επανακαθορίσουμε τον πολιτικό χώρο. Στην προσπάθεια αυτή, οι υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις παίζουν επί του παρόντος το ρόλο της οπισθέλκουσας (με κάποιες μεμονωμένες εξαιρέσεις που Κύριος οίδε πώς βρήκαν το δρόμο μέσα σ'αυτόν τον κυκεώνα). Το σύνθημα που ακούστηκε πριν από τρία χρόνια "Γιώργο προχώρα, άλλαξέ τα όλα", μπορεί να μην εισακούστηκε από το Γιώργο, αλλά δεν παύει να είναι ένα πραγματικό, γνήσιο, αληθινό και υπαρκτό αίτημα που αναζητά παραλήπτη.

Μια Πολύ Όμορφη Κοπέλα

Ξεχάστε ό,τι κάνετε και διαβάστε αυτό. Είναι συγκλονιστικό!
Άραγε, πόσες τέτοιες εμπειρίες χρειάζονται για να μπορέσει να αλλάξει η κατάσταση; Κάποιοι 'φίλοι' μου πολιτικοί και πολλοί γιατροί χαρακτηρίζουν αιρετικές τις απόψεις μου. Αυτοί, οι φορείς της ορθοδοξίας...
Αν μπορούν ας χαρακτηρίσουν αιρετική και την Αμαλίτσα που έχει το κουράγιο να μιλά με το όνομά της!

Αίμα Είναι Το Κόστος Της Αλλαγής (;;;)

Το παρακάτω κείμενο διάβασα στο ιστολόγιο "Περίεργοι Ξανθιώτες" και κατόπιν συνεννοήσεως μαζί τους, το αναδημοσιεύω, γιατί το βρήκα ενδιαφέρον.

------------------------------------------------------------------------------------


Ένας οπαδός χάθηκε χτες. Ξαφνικά όλα σταμάτησαν και οι πολιτικοί θέλουνε να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο για να σταματήσουν τα επεισόδια. Κάτι μου θυμίζει..

21 παιδιά χάθηκαν στα Τέμπη. Ξαφνικά όλα σταμάτησαν και οι πολιτικοί θέλουνε να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο για να σταματήσουν οι παραβάσεις και οι θάνατοι στους δρόμους της Ελλάδας. Βρε κάτι μου θυμίζει...!

1999. Μεγάλος σεισμός στην Αθήνα. Στο εργοστάσιο της Ρικομέξ πεθαίνουν πολλοί άνθρωποι... κτλ κτλ κτλ

Τελικά χρειάζεται αίμα και θάνατοι για να αντιμετωπίσουμε ένα υπάρχον πρόβλημα; Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Ένας άνθρωπος, κυρίως αυτοί που μένουν στην Ελλάδα, κάνει υποθετικά μια νορμάλ ζωή. Δεν βλέπει ότι απειλείται, οπότε θεωρεί ότι όλα είναι μια χαρά. Εφόσον κανένας δε διαμαρτύρεται, κανένας δεν αναλαμβάνει δράση για τη βελτίωση της κατάστασης. Όμως κάποια μέρα, ξυπνάει και όλα δεν είναι ίδια με πριν. Ένα γεγονός του έχει διαταράξει την ησυχία, την ηρεμία. Ξαφνικά η δημοσιότητα πέφτει πάνω σε ειδικούς, πέφτει πάνω στους υπεύθυνους. Πέφτει επάνω σε αυτόν. Ξαφνικά μέσα του αντιλαμβάνεται ότι δε μπορεί στην πραγματικότητα να χειριστεί το θέμα ώστε να βελτιώσει το πρόβλημα. Τότε τι πρέπει να κάνει; Είναι απλό...
Πρέπει να κάνει κινήσεις εντυπωσιασμού. Πρέπει να δείξει ότι κινεί ουρανό και θάλασσα για να αλλάξει τα πάντα, πρέπει να δείξει ότι θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, πρέπει να δείξει ότι όλα είναι εντάξει... Θα καθησυχαστούν οι υπόλοιποι και θα ξεχάσουν ότι υπήρξε ποτέ πρόβλημα. Θα ξαναγυρίσουν στην καθημερινότητα. Φυσικά, λόγω της ανικανότητας του αρμόδιου, τίποτα δεν θα αλλάξει... Καλώς ήρθαμε στον κόσμο της επικοινωνιακής πολιτικής!

Θάνος

Στα Ανεξάρτητα Δίκτυα Λέμε ΝΑΙ (;)

Θα ήθελα να απευθύνω δημόσια ένα ερώτημα προς την Κίνηση Πολιτών:
Είναι η Κίνηση εις γνώσιν της πρωτοβουλίας του συνδυασμού "Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη" του οποίου ηγήθηκε στις τελευταίες εκλογές ο Γιάννης Μπουτάρης, και η οποία αποσκοπεί στη δικτύωση και συνεργασία των ανεξάρτητων δημοτικών κινήσεων ανά την Ελλάδα; Έλαβε η Κίνηση την επιστολή-πρόσκληση για συμμετοχή που απέστειλε ο Γ. Μπουτάρης σε όλους τους ανεξάρτητους δημοτικούς συνδυασμούς και την οποία μπορεί να διαβάσει όποιος επιθυμεί, παρακάτω;
Αν ναι, ποια είναι η θέση της Κίνησης;


ΔHMOTIKH KINHΣH «ΠPΩTOBOYΛIA ΓIA TH ΘEΣΣAΛONIKH»

Aγαπητοί φίλοι/φίλες,

Με την επιστολή μας αυτή θέλουμε να δώσουμε συνέχεια στο εγχείρημα για δικτύωση/συνεργασία των ανεξάρτητων δημοτικών κινήσεων σε πανελλαδικό επίπεδο. H ιδέα γι’ αυτό το εγχείρημα προέκυψε ως κοινός προβληματισμός από τις κοινωνικές διεργασίες και τα αποτελέσματα προηγούμενων αλλά ιδιαίτερα των τελευταίων αυτοδιοικητικών εκλογών, που έδειξαν ότι:

Α) Ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό πολιτών παρουσιάζει την τάση να αποδεσμεύεται από την κηδεμονία κομματικά «χρισμένων» σχημάτων.

B) Πολλά ανεξάρτητα αυτοδιοικητικά σχήματα γνώρισαν αυξημένη κοινωνική αποδοχή και σημείωσαν αξιόλογη εκλογική επιτυχία.

Γ) Ένας μεγάλος αριθμός ενεργών πολιτών που ενθάρρυναν, στελέχωσαν και στήριξαν αυτά τα σχήματα έχει τη βούληση να συνεχίσει αυτό το εγχείρημα, που φαίνεται να έχει μέλλον και προοπτική, καθώς αντιμετωπίζεται θετικά από τις τοπικές κοινωνίες, στις οποίες άλλωστε και απευθύνεται.

Mε βάση τα παραπάνω καταθέτουμε κάποιες πρώτες σκέψεις κυρίως για θέματα οργάνωσης και συνεργασίας.

1) Στο επίπεδο των αρχών: Aφετηριακές αρχές προτείνουμε να είναι α) η ανάδειξη της τοπικότητας ως διαφορετικότητας και ιδιαιτερότητας αλλά και το υπερτοπικό ως ελεύθερη και πολύχρωμη σύνθεση των επιμέρους τοπικοτήτων, β) η κατοχύρωση της ανεξαρτησίας απέναντι στο κράτος, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα (αλλά και η συνεργασία μαζί τους από θέσεις αυτονομίας), γ) η ενίσχυση της κοινωνίας των ενεργών πολιτών.

2) Στο επίπεδο της οργάνωσης και της συνεργασίας: Eίναι ανάγκη να ανιχνευτούν εκείνα τα οργανωτικά σχήματα που θα εξασφαλίζουν δημοκρατία, διαφάνεια, ευελιξία και αποτελεσματικότητα.

Φαίνεται πως στις μέρες μας το σχήμα της δικτυακής οργάνωσης και συνεργασίας είναι το πιο πρόσφορο για να εξυπηρετήσει τα παραπάνω.

Tι εξασφαλίζει η δικτυακή οργάνωση-συνεργασία:

Σε αντίθεση με το ιεραρχικό, πυραμιδοειδές και συγκεντρωτικό σχήμα της κεντρικής (κρατικής και κομματικής) διοίκησης, το δίκτυο προωθεί:

* Tην ισοτιμία, τη διαφάνεια, τη δημοκρατία, τη συμμετοχή και τη λήψη συναινετικών αποφάσεων στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο.
* Tη διαρκή ροή πληροφοριών/ιδεών/απόψεων.
* Tη δυνατότητα συνεργασιών/κοινών δράσεων σε τοπικό, πανελλαδικό αλλά και ευρύτερο επίπεδο.
* Tην αλληλογνωριμία και την επικοινωνία.
* Tην ενδυνάμωση της φωνής της ανεξάρτητης και ακηδεμόνευτης τοπικής αυτοδιοίκησης που γίνεται έτσι ισχυρός παίκτης στα αυτοδιοικητικά πράγματα της χώρας και υπολογίσιμος συνομιλητής σε εθνικό επίπεδο και –μελλοντικά- σε υπερεθνικούς σχηματισμούς (EE).
* Tη διαπαιδαγώγηση του δημότη-πολίτη σε μια κουλτούρα ισότιμης, υπεύθυνης συμμετοχής και δράσης, που ενισχύει την πρωτοβουλία και τη συλλογικότητα και ενδυναμώνει την (ισχνή στην Eλλάδα) κοινωνία των υπεύθυνων και ανεξάρτητων πολιτών.


Για τη συνέχεια προτείνουμε την πύκνωση των επαφών μας προκειμένου α) να συνδιαμορφώσουμε ένα κοινό πλαίσιο αρχών, οργάνωσης και δράσης, β) να ξεκινήσουμε μια καμπάνια ενημέρωσης για τα σχέδιά μας και γ) να προχωρήσουμε το συντομότερο σε μια πανελλαδική συνάντηση ανεξάρτητων σχημάτων.

YΓ.: Παρακαλώ στείλτε την απάντησή σας το ταχύτερο δυνατό (και συγγνώμη για την καθυστέρηση).

Mε εκτίμηση

Γιάννης Mπουτάρης

Ιώσεις και Netroots

Τις τελευταίες ημέρες έπεσα θύμα μιας από τις αναπόφευκτες σχεδόν ιώσεις. Ξέμεινα από δυνάμεις, ξέμεινα και από διάθεση. Όταν μετά από μέρες επισκέφτηκα και πάλι το blog ετούτο, είδα πως κι αυτό είχε την ίδια μοίρα. Κάποιος ιός είχε χτυπήσει το μετρητή του (sitemeter), που μένει εδώ και 5 ημέρες κολλημένος στο 5.696. Λες και κανείς δεν το επισκέφθηκε αυτές τις ημέρες. Βέβαια, το εναλλακτικό watchdog, το google analytics, μένει σε φόρμα και δείχνει ότι η επισκεψιμότητα κυμαίνεται στα συνήθη, τον τελευταίο καιρό, επίπεδα των 30-35 'μοναδικών' επισκέψεων ημερησίως. Το sitemeter υπόσχεται ότι όλα θα επανέλθουν σωστά σε λίγες ημέρες. Για να δούμε. Αλλά όπως κι αν έχει, αυτά είναι δευτερεύοντα. Με τη μόνιμη ίωση που έχει χτυπήσει την κοινωνία μας και κρατά τον πολίτη αμέτοχο και παθητικό θεατή να δούμε τι θα κάνουμε. Βέβαια γίνονται κάποια βήματα. Μικρά, αβέβαια, αδέξια, σαν του μωρού που πρωτοστέκεται όρθιο. Ένα ίσον κανένα. Αλλά είναι καιρός που δεν είναι μόνο ένα. Τουλάχιστον στον τομέα των αυτοδιοικητικών blogs, όπως αυτό εδώ. Ξεπετάγονται συνέχεια νέες προσπάθειες σε διάφορα μέρη της χώρας. Είτε στα πλαίσια κάποιου δημοτικού συνδυασμού είτε όχι, οι άνθρωποι με τις πληγωμένες για τον τόπο τους καρδιές, διεκδικούν βήμα, αρθρώνουν πολιτικό λόγο, ψηλώνουν τους πύχεις των προσδοκιών, διαμορφώνουν τις συνθήκες μιας νέας μορφής, 'ψηφιακής', δημοκρατίας, διαχέουν νέες απαιτήσεις για κοινωνικό έλεγχο και κάνουν τη ζωή δύσκολη στους δήθεν επαγγελματίες και επαΐοντες που όλοι γνωρίζαμε από καιρό τα κίνητρά τους, αλλά η ίωση μας είχε παραλύσει.
Σήμερα ανακάλυψα το ιστολόγιο "Πολίτες για την Αλλαγή" από την Ξάνθη. Να ευχηθώ από αυτή τη θέση στους πολίτες της Ξάνθης, κάθε επιτυχία στην προσπάθειά τους. Σημαντικό που χρήζει υπόμνησης είναι ότι φιλοξενούν σε video τις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, καθώς και ενδιαφέρουσες ραδιοφωνικές εκπομπές. Είναι πολύ σημαντική η δυνατότητα των πολιτών να παρακολουθούν όποτε αυτοί θέλουν και μπορούν μια συνεδρίαση ή να ακούν μια ραδιοφωνική εκπομπή, να τη συνιστούν μετά σε φίλους, να την ξανακούν κοκ. Παρά το ότι οι αντοχές μου (άσχετα από την ίωση) δεν είναι ανεξάντλητες, θα προσπαθήσω να διερευνήσω τη δυνατότητα να κάνω κι εγώ το ίδιο στο ιστολόγιο αυτό.
Λίγο καιρό πριν, μέσω ενός άρθρου στο diablogXpress είχα πληροφορηθεί για τις δράσεις πολιτών στη Σαμοθράκη, μιάς ακόμα πρωτοβουλίας πολιτών έξω από τους κομματικούς ορίζοντες και τις συμπλεγματικές μιζέριες κάποιων -κυρίως αριστερών- γκρουπούσκουλων. Επίσης πριν λίγο καιρό, είχα αναδημοσιεύσει το άρθρο ενός δημοτικού συμβούλου του Ναυπλίου, που ανήκει στο συνδυασμό 'Ναύπλιο, η άλλη πρόταση' που διατηρεί ενδιαφέροντα ιστοτόπο.
Η λογική της πολιτικής των πολιτών (grassroots) και ο κοινωνικός ακτιβισμός με καταλύτη το διαδίκτυο (netroots), είναι κάτι νέο και πρωτοπόρο για τις προηγμένες χώρες, πόσο μάλλον για την Ελλάδα. Αλλά είναι το μέλλον. Γι αυτό είμαι πεπεισμένος, κι αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίζω (παρά τις ιώσεις). Όποιος επιθυμεί, ας ρίξει μια ματιά στο διαδίκτυο γι αυτές τις δύο έννοιες, αξίζει τον κόπο!

Τι θα πει "Από Κάτω Προς Τα Πάνω;"

Μετά την ανάρτηση του άρθρου με τίτλο 'Η Ευθύνη της Κίνησης Πολιτών', με βρήκαν μερικοί φίλοι και με ρώτησαν τι εννοώ τέλος πάντων με τη φράση 'από κάτω προς τα πάνω'. Όχι στη θεωρία, όπως μου διευκρίνισαν, αλλά στην πράξη. Τους ανέφερα τότε το παράδειγμα της 'επανάστασης της κατσαρόλας' από την Ισπανία που κατέληξε στην πτώση της συντηρητικής κυβέρνησης Αθνάρ, μετά την βομβιστική-τρομοκρατική επίθεση στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μαδρίτης Atocha. Το έβλεπα στα μάτια τους ότι τους φάνηκε κάπως ξεκούδουνο. Δηλαδή μου σχολίασε ένας γελώντας, θέλεις να βγούμε στους δρόμους χτυπώντας κατσαρόλες για να ρίξουμε το δήμαρχο; Σήμερα λοιπόν, προστρέχω σε ένα άλλο παράδειγμα και ταυτόχρονα, παρακινώ όποιον συμφωνεί να κάνει το ίδιο με εμένα. Παράγγειλα αυτοκόλλητα της νεοσύστατης οργάνωσης στη Θεσσαλονίκη 'The Streetpanthers'. Ίδια με αυτό της παραπάνω εικόνας. Και σκοπεύω να τα χρησιμοποιήσω. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την καταπληκτική ιδέα τους (κι αυτή από το εξωτερικό μας έρχεται, γνωρίζω παρόμοια καμπάνια πριν από 8 χρόνια στο Λονδίνο), επισκεφθείτε την ιστοσελίδα τους. Παραγγείλετε -αν θέλετε- και εσείς μερικά αυτοκόλλητα. Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της κίνησης για την προστασία των δικαιωμάτων των πεζών 'ΠΕΖΗ' όπου θα βρείτε και εικονικές 'κλήσεις', σαν αυτή παρακάτω που μπορείτε να βάζετε στα παρμπρίζ των ασυνείδητων οδηγών για να τρώνε την κρυάδα μέχρι να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται.

Αν κι αυτά τα παραδείγματα σας φαίνονται 'κάπως', ξεχάστε το καλύτερα. Αλλά εγώ θα συνεχίσω να το υποστηρίζω και να το επαναλαμβάνω: μόνο με δράσεις 'από κάτω προς τα πάνω' και όχι το αντίστροφο (χωρίς να σημαίνει ότι υποτιμώ τις 'εκ των άνω' - κάθε άλλο), θα κάνουμε το άλμα προς τα εμπρός.

Δημοτικές επιχειρήσεις ... μία από τα ίδια

Το παρακάτω άρθρο, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα 'Ενημέρωση' του Ναυπλίου και αναδημοσιεύεται σήμερα στο γνωστό ιστολόγιο πολιτικού διαλόγου Diablog. Είναι κατά τη γνώμη μου ενδεικτικό του πόσο κοινή, βαρετή, προβλέψιμη και ανούσια είναι η κατάσταση στα δημοτικά πράγματα της επαρχίας, παρά τις εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Ο συγγραφέας του άρθρου κος Καράπαυλος εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό 'Ναύπλιο, H Άλλη Πρόταση', αντίστοιχο θα μπορούσε να πει κανείς της δικής μας Κίνησης Πολιτών, και πήρε 13% και 3 θέσεις στο νέο δημοτικό συμβούλιο. Διαβάστε και δείτε τι θα πει υγιής προβληματισμός, συνοδευόμενος από προτάσεις. (korinthos.blogspot.com)
----------------------------------------------------------------------------------------------

Μετά από ένδεκα ολόκληρα χρόνια κάθισα και πάλι στα έδρανα του ελλειψοειδούς τραπεζιού του δημοτικού συμβουλίου Ναυπλίου. Πέρασε τόσος καιρός από τότε που πίστευα και εγώ μαζί με τους συντρόφους μου της τότε «πρωτοβουλίας» και της «απόπειρας», ότι μπορούσαμε με τους αγώνες μας, τις ιδέες μας, τις ανιδιοτελείς προσπάθειές μας να αλλάξουμε τις κυρίαρχες πολιτικές που ακόμα και σήμερα βασιλεύουν. Θεωρούσαμε ότι εμείς είμασταν στο επίκεντρο της τοπικής ζωής και ότι τα λόγια μας για την οικολογία και το περιβάλλον, για την ανάδειξη της ιστορίας της πόλης, για μιαν άλλη λογική στα θέματα του πολιτισμού και του αθλητισμού και κυρίως οι προσπάθειές μας για την ενεργοποίηση των πολιτών και για συμμετοχικές και κινηματικές διαδικασίες είχαν πρωτεύουσα σημασία στις σκέψεις των συμπολιτών μας. Επτά χρόνια έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο και αντιλήφθηκα, έστω και αργά, ότι δυστυχώς η κοινωνία πολύ λίγο ενδιαφέρεται για την κλειστή κάστα που διοικεί την πόλη, για το τι συζητιέται και ποιοι διοικούν τις δημοτικές επιχειρήσεις και χαράζουν πολιτικές. Αντιλήφθηκα ότι όπως και τότε έτσι και σήμερα οι ωραίες ιδέες δύσκολα ξεπερνούν τους τοίχους της μεγάλης αίθουσας του δημαρχείου με τις φωτογραφίες των παλαιοτέρων δημάρχων.

Σήμερα «η άλλη πρόταση» έχει εκλέξει τρεις δημοτικούς συμβούλους και ο λόγος της είναι πολύ πιο δυνατός και δεν μπορεί παρά να ακούγεται με πολύ μεγαλύτερη προσοχή μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Ομως για να πάει η πόλη μπροστά δεν αρκούν τα λόγια των τριών μας. Δεν αρκούν οι προσπάθειες και κάποιων άλλων δημοτικών συμβούλων από άλλες παρατάξεις που έχουν ιδέες για την πόλη και όρεξη να προσφέρουν. Αναγκαία κατά τη γνώμη μου προϋπόθεση για να κάνει η πόλη το άλμα προς τα μπρος, σε μια προοδευτική κατεύθυνση, είναι να ασχοληθεί και ενεργοποιηθεί το τεράστιο δυναμικό της τοπικής μας κοινωνίας.

Ετσι στην πρώτη ουσιαστική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου «η άλλη πρόταση» με επιμονή έβαλε και ξαναέβαλε την πρόταση να ανοίξουν τα διοικητικά συμβούλια των δημοτικών επιχειρήσεων, να αξιοποιηθεί ο νόμος που επιτρέπει τη συγκρότηση των συμβουλίων από 11 έως και 15 μέλη, να θεσμοθετηθεί η συμμετοχή των ενεργών τοπικών φορέων στις δημοτικές επιχειρήσεις, να ψάξουμε και να βρούμε πάνω και έξω από τις παρατάξεις, όλους αυτούς που μπορούν να προσφέρουν και να προσπαθήσουμε να κάνουμε την κοινωνία πραγματικό κοινωνό και συμμέτοχο στα πολιτικά δρώμενα. Οι προτάσεις μας απορρίφθηκαν τόσο από τη δημοτική αρχή, όσο και από τη μείζονα αντιπολίτευση. Το επίσημο επιχείρημα της δημοτικής αρχής εκφρασμένο από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, ήταν ότι τα πολυμελή όργανα είναι δυσκίνητα. Ετσι εφάρμοσαν τη γνωστή συνταγή της επιλογής προσώπων από τον κλειστό κύκλο που τόσα χρόνια μας διοικεί. Αν εξαιρέσουμε κάποια άτομα, (και θάθελα να το τονίσω αυτό) που πράγματι έχουν ιδέες και όρεξη για ανιδιοτελή προσφορά, τα διοικητικά συμβούλια απαρτίστηκαν κατά κύριο λόγο από αποτυχόντες δημοτικούς συμβούλους που συχνά-πυκνά επαναλαμβάνονται στις διάφορες επιτροπές, από συγγενείς και συζύγους των επιτυχόντων και αποτυχόντων συμβούλων, από κάποιους γνωστούς «παράγοντες» με μοναδική επιδίωξη τις μελλοντικές πολιτικές συνεργασίες.

Προτείναμε την εκλογή εκπροσώπου του ΠΛΙ στη ΔΕΠΑΝ. Η πρότασή μας απορρίφθηκε. Ζητήσαμε την εκλογή εκπροσώπου του Πανεπιστημίου Θεατρικών Σπουδών στο Δημοτικό Θέατρο. Η πρότασή μας απορρίφθηκε. Πουθενά δεν υπάρχει εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου. Οι δημότες από τα τοπικά διαμερίσματα αγνοήθηκαν. Ενα τεράστιο δυναμικό που υπάρχει στην πόλη μας, από νέους με μεταπτυχιακές σπουδές και όρεξη για προσφορά, από ανθρώπους της μουσικής, του θεάτρου, του πολιτισμού, των τεχνών και των επιστημών, σχεδόν όλοι αγνοήθηκαν. Η πόλη μας όμως έτσι δεν μπορεί να πάει μπροστά. Μπορεί η δημοτική αρχή να έχει τη δημοκρατική νομιμοποίηση από το 56 και κάτι τοις εκατό των δημοτών που την επέλεξε, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι και υποχρεωτικά πράττει το ορθό με το να κρατάει τις πόρτες της κλειστές στους φορείς και τα άτομα που μπορούν και έχουν να προσφέρουν.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ

Δημοτικός σύμβουλος Ναυπλίου