Γιώργο, έλα να τα πούμε στην blogoσφαιρα!

Παίρνουμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε τους έλληνες bloggers να απευθύνουν μέσω διαδικτύου ερωτήσεις στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου. Υπογράφουμε την παρακάτω επιστολή και την αποστέλλουμε στο mail της ιστοσελίδας του. Όσοι επιθυμούν να προσυπογράψουν την επιστολή μπορούν να το κάνουν σχολιάζοντας το post. Μπορούν επίσης από τώρα να μας στέλνουν τα ερωτήματα που θέλουν να υποβληθούν, πάλι μέσα από τα σχόλια του post. Αν και εφόσον γίνει αποδεκτή η πρόσκλησή μας θα ενημερωθούν όλοι μέσα από τα blog της πρωτοβουλίας για το πώς θα γίνει η διαδικασία και η συζήτηση.


Αγαπητέ κε Παπανδρέου,

Είναι γνωστό σε εμάς τους «ταξιδιώτες του διαδικτύου» ότι είστε ο πρώτος αρχηγός κόμματος στην Ελλάδα που έδωσε μεγάλη σημασία στις δυνατότητες αυτού του –ας το πούμε - μέσου και απέκτησε συνεπή διαδικτυακή και μάλιστα διαδραστική παρουσία, στο πλαίσιο της δημοκρατίας και της κοινωνίας μας γενικότερα.
Είναι επίσης γνωστό – και σε εσάς – ότι η ελληνική blogoσφαιρα το τελευταίο διάστημα άρχισε να αποκτά και εξαιρετικά ενδιαφέροντα πολιτικοκοινωνικά χαρακτηριστικά, που πήραν και τη μορφή συμμετοχικών πρωτοβουλιών και δράσεων, όπως αυτές για την Αμαλία και την αναδάσωση.
Παίρνουμε λοιπόν την πρωτοβουλία να σας προσκαλέσουμε σε μία διαδικτυακή συζήτηση στην οποία κεντρικό πρόσωπο θα είστε εσείς, και συμμετέχοντες θα είναι bloggers και άλλοι ενεργοί 'διαδικτυακοί πολίτες'.
Πρόθεση μας είναι να σας κάνουμε ερωτήσεις και -αν είναι εφικτό- να μεταφέρουμε απορίες και ερωτήματα συμπολιτών μας από όλη την Ελλάδα. Ερωτήσεις πέρα από τα τετριμμένα των συμβατικών ΜΜΕ, πέρα από τη συνθηματολογία και τα κλισέ.
Θεωρούμε ιδιαίτερα χρήσιμο για την δικτυακή κοινότητα (και όχι μόνο) να γνωρίζει τις απόψεις και τις προτεραιότητες σας καλύτερα σε θέματα που την απασχολούν, *πριν* πάει κάθε μέλος της να ψηφίσει την Κυριακή

Άρα, ναι, σας ζητάμε, εφόσον είναι εφικτό, στον ελάχιστο προεκλογικό χρόνο που απομένει, να "συναντηθούμε" κάπου στην blogoσφαιρα πριν από την ερχόμενη Κυριακή.
Διαλέξτε εσείς "τόπο" και "τρόπο".

Σε κάθε περίπτωση, ευχόμαστε καλή συνέχεια και καλή δουλειά.

Φιλικά,

kosmetsas.wordpress.com, www.221.gr, thelonapo.blogspot.com, papanotas.wordpress.com, ekloges-2007.blogspot.com, korinthos.blogspot.com, polites4change.blogspot.com , vavatsiklis.blogspot.com, papaioannou.wordpress.com, sotiris-koukios.blogspot.com, zoubos.blogspot.com, krogias.blogspot.com, chouvi.blogspot.com, nope-larissa.blogspot.com , cybernero.blogspot.com , divaynne.wordpress.com, almalibre13.wordpress.com, natapoume.blogspot.com

Υστερόγραφο: Αναρτήστε εφόσον συμφωνείτε, ελεύθερα αυτό το post, στο ιστολόγιο σας.

Το Κόμμα της Μεσαίας Τάξης

Τα παρακάτω, έλαβα από διαδικτυακό φίλο:

Ελβετικό κόμμα που αυτοπροσδιορίζεται ως "το κόμμα της μεσαίας τάξης" κυκλοφόρησε τη συνημμένη αφίσα που αναφέρεται στη λεγόμενη "λαϊκή πρωτοβουλία για την απέλαση εγκληματιών αλλοδαπών" που οι ίδιοι προωθούν. Η εικόνα των άσπρων πρόβατων που "αποβάλλουν" και μάλιστα κλωτσηδόν το (όλως τυχαίως) μαύρο πρόβατο-εγκληματία είναι χαρακτηριστική. Για να δούμε τι άλλο θα δούμε…

Και μη χειρότερα... Αλλά κάθε ομοιότης με τα εν Ελλάδι τεκταινόμενα είναι (διαβολικά) συμπτωματική!

Νόμιμη Λύση για τα Σκουπίδια, Τώρα!

Μπορεί σε μια εβδομάδα να έχουμε εθνικές εκλογές αλλά το ενδιαφέρον για την πόλη παραμένει αμείωτο. Γι αυτό κρίνω σκόπιμο, κόντρα στην εκλογική επικαιρότητα (που αφορά βεβαίως και τους Κορίνθιους), να μιλήσω για δύο θέματα. Σήμερα για το θέμα των σκουπιδιών και συντομότατα για μια, αποκαλυπτική της νοοτροπίας της πλειοψηφίας, απόφαση χαρισμού χρεών σε μαγαζάτορες, που πέρασε κυριολεκτικά νύχτα (1 μετά τα μεσάνυχτα) από το δημοτικό συμβούλιο!

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Το πρόβλημα των σκουπιδιών έφτασε λοιπόν εκεί που αναμενόταν να φτάσει: η Κόρινθος, πρωτεύουσα νομού, στερείται εδώ και λίγο καιρό, ολοσχερώς, χώρου διάθεσης των απορριμμάτων της. Είναι όμως σημαντικό να καταλάβουμε από πότε διαφαινόταν αυτό το αδιέξοδο. Είναι άραγε ένα αδιέξοδο των τελευταίων μηνών ή μήπως πρόκειται για το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κατάληξης;
Αν εξετάσει κανείς το θέμα υπό το πρίσμα του νόμου, είναι σαφές πως ισχύει η δεύτερη περίπτωση και πολύτιμος χρόνος παρήλθε ανεκμετάλλευτος. Μα, θα πείτε, υπάρχει και άλλο πρίσμα; Κανονικά όχι, αλλά ο ίδιος ο δήμαρχος μας υπέδειξε μια εναλλακτική οδό. Αυτήν της συγκεκαλυμμένης παρανομίας. Μας την αποκάλυψε όταν ανέφερε (γεμάτος αυτοπεποίθηση) στο δημοτικό συμβούλιο, πως με τη σύμφωνη γνώμη της περιφερειάρχου θα παρανομήσει φτιάχνοντας νέο χώρο ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων. Εκθέτοντας δημόσια την κυρία Αβούρη, το μόνο που κατάφερε να θάψει ήταν μια αμφισβητούμενη λύση και σίγουρα όχι τα σκουπίδια.
Η συνέχεια ήταν ακόμα χειρότερη: αντί για μια συγκεκαλυμμένη παρανομία, πρότεινε, πάλι δημόσια, μια καραμπινάτη! Τη δημιουργία ΝΕΑΣ παράνομης χωματερής σε χώρο, ενδιαφέροντος -όπως αποδείχθηκε από την αντίδρασή τους- πολλών υπηρεσιών (αρχαιολογικής, δασικής κτλ). Κι αυτή η ‘λύση’, προφανώς δεν θα προχωρήσει.
Πώς όμως έκλεισε ο προϋπάρχων χώρος ταφής των απορριμμάτων στο ‘πεδίο βολής’; Είναι κοινό μυστικό ότι η αγωγή με διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων των κατοίκων της Νεάπολης και συλλόγων, καλλιεργήθηκε ως ιδέα και υποστηρίχθηκε στο δικαστήριο από το περιβάλλον του σημερινού δημάρχου, πριν τις τελευταίες εκλογές. Μια ματιά στα ονόματα των εναγόντων και των μαρτύρων, είναι για όποιον το επιθυμεί, αποκαλυπτική. Κατάφερε έτσι ο δήμαρχος να αυτοευνουχιστεί πολιτικά. Διαφορετικά, πρέπει να συνάγουμε ότι ο ίδιος δεν πίστευε στην εκλογή του, αφού έκανε πάσα στον εαυτό του ένα τόσο καυτό πρόβλημα. Ακόμη περισσότερο, ο δήμαρχος δεσμεύτηκε πολιτικά πως η χωματερή αυτή δεν θα επαναλειτουργήσει ποτέ, απεμπολώντας έτσι και την πιθανότητα ευνοϊκής έκβασης στην τακτική εκδίκαση της υπόθεσης (εκεί είναι το ζουμί δήμαρχε!!).

Είναι πραγματικά δύσκολο να καταλάβει κανείς τον τρόπο σκέψης του δημάρχου. Όμως, τα σκουπίδια παραμένουν στην αρμοδιότητά του και άρα οφείλει να λύσει το θέμα. Αυτός, όχι οι πολίτες. Αν δεν μπορεί, να μας το πει. Καλό είναι επίσης να θυμάται -γιατί το ξεχνάει τελευταία- πως η λύση οφείλει να είναι ΝΟΜΙΜΗ. Δεν ξέρω και δεν είναι δουλειά μου να καταστρώσω άμεσες ή έμμεσες πολιτικές τακτικές για την επίλυση του προβλήματος. Εγώ προσωπικά, το καθήκον μου ως πολίτης, καθήκον απέναντι στους συμπολίτες μου και το περιβάλλον, να μειώσω τον όγκο των παραγόμενων απορριμμάτων μου και να τα αποθέτω όπου πρέπει, το τηρώ. Ας τηρήσει κι αυτός το δικό του.

Το debate και άλλα...

Είπα να μη σχολιάσω (κι εγώ) το περίφημο debate. Τα έγραψαν καλά πολλοί δημοσιογράφοι και ιστολόγοι. Θα κάνω μόνο ένα σχόλιο: μου φάνηκε πως τις καλύτερες εντυπώσεις (προφανώς για τα δικά μου γούστα) άφησε ο συνδυασμός Γιώργου Παπανδρέου και Αλέκου Αλαβάνου. Λέτε να τον δούμε και μετεκλογικά; Ας φωνάζει όσο θέλει ο Αλαβάνος και οι σύντροφοί του ότι δεν συζητά συνεργασία. Αν τώρα έλεγε κάτι διαφορετικό, ο ΣΥΡΙΖΑ θα κινδύνευε να μείνει εκτός βουλής. Αλλά κι αν δεν συνεργαστεί στο υποθετικό σενάριο που το ΠΑΣΟΚ βγει πρώτο κόμμα αλλά χωρίς αυτοδυναμία, πάλι τον ίδιο κίνδυνο θα διατρέξει, αφού από κάποιους θα θεωρηθεί υπεύθυνο όχι μόνο για την ακυβερνησία, αλλά και για τη νέα ευκαιρία στη ΝΔ να κερδίσει.
Καλά όλα αυτά, αλλά κάναμε την υπόθεση ότι το ΠΑΣΟΚ θα τερματίσει πρώτο. Αυτό κρίνω πως είναι δύσκολο να συμβεί. Όχι απλά γιατί η συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ στις μετρήσεις, μαθαίνω πως είναι χαμηλή και υπολείπεται αυτής της ΝΔ, αλλά για ένα λόγο που εγώ κρίνω ως ιδιαίτερα σημαντικό: οι έλληνες πολίτες καλώς ή κακώς επένδυσαν το 2004 στη ΝΔ. 3,5 μόλις χρόνια αργότερα, ελάχιστοι είναι σε θέση να παραδεχθούν ανοιχτά πως έκαναν λάθος. Όχι γιατί η κυβέρνηση δεν τους έδωσε αρκετές αφορμές (ίσα-ίσα, η ανικανότητά της πιστεύω πως θα μείνει μνημειώδης), αλλά καθαρά από ένα συνδυασμό εγωισμού (δεν παραδεχόμαστε εύκολα τα λάθη μας) και κακής γνώμης για το ΠΑΣΟΚ. Κι αν για το πρώτο το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κάνει τίποτα, για το δεύτερο δυστυχώς δεν έκανε όσα έπρεπε. Πχ να καταργήσει τις τοπικές οργανώσεις οι οποίες στην πλειοψηφία τους στελεχώνονται από ικανότατους ανθρωποδιώχτες που προσδίδουν μόνο αρνητική προστιθέμενη αξία στο κίνημα. Γι αυτό, όπως λένε οι πληροφορίες μου, η 'πατάτα' με τη Φώφη κόστισε στο ΠΑΣΟΚ σχεδόν όσο κόστισαν οι πυρκαγιές στην κυβέρνηση. Ας κάηκε η χώρα. Με την κυβέρνηση οι πολίτες είναι ακόμη επιεικείς, με το ΠΑΣΟΚ όχι. Έτσι, όπως εύστοχα παρατήρησε ο Λαπούτα, είναι ικανοί να επιλέξουν και πάλι τον άνθρωπο που δεν έκαψε όλη τη χώρα (ακόμα). Που δεν εξάντλησε, ακόμα, τον πλουτισμό όλων των κουμπάρων. Που δεν διέλυσε, ακόμα, όλους τους θεσμούς που η χώρα είχε κατακτήσει με μεγάλη δυσκολία (ΑΣΕΠ, ΕΣΥ, Πανελλαδικές εξετάσεις, Ανεξάρτητες Αρχές όπως η ΑΔΑΕ, κοκ). Που δαπάνησε, ήδη, σε χρόνο ρεκόρ, όλο το κύρος που αποταμίευσε μια χώρα που μπήκε στην ΟΝΕ, διοργάνωσε Ολυμπιακούς Αγώνες και εξάρθρωσε την τρομοκρατία.
Το ψυχολογικό αυτό τοπίο όμως, κρίνω πως θα ανατραπεί εκ βάθρων την επομένη των εκλογών. Αν επικρατήσει η ΝΔ, πολύ σύντομα, ίσως και λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές, θα πατώσει στις δημοσκοπήσεις και θα οδηγηθούμε γρήγορα σε εκλογές. Αν επικρατήσει το ΠΑΣΟΚ, ή θα φύγει ο Γιώργος μπροστά γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του το κομματικό κατεστημένο (σχηματίσει δε σχηματίσει κυβέρνηση), ή θα επιλέξει τις ισορροπίες και θα βαλτώσει, οπότε και πάλι, οι γρήγορες εκλογές είναι βέβαιες. Κάποιοι μάλιστα, λένε πως στα δημοσιογραφικά επιτελεία, ασχολούνται ήδη μ' αυτές (αφού εκεί ακριβώς ποντάρουν). Το βέβαιο είναι πως όλα μπορούν να συμβούν.
Μέσα σ'όλα, μερικές υποψηφιότητες προσφέρουν τουλάχιστον διασκέδαση. Στο νομό μας, μετράμε ήδη μία υποψήφια που δεν ξέρει ακόμα και τώρα κανείς (ΠΑΣΟΚ), έναν πεντάκις υποψήφιο που δεν θα σταματήσει (ο θεός να τον έχει καλά) ούτε στις 30 προσπάθειες (ΝΔ), ένα σύμβουλο ...ευεξίας με σπουδές οικονομικών (Οικολόγοι-Πράσινοι), έναν σωτήρα της Κορίνθου (ΝΔ) που αφού πήρε 5-6 φορές το λόγο στο Δημοτικό συμβούλιο και έσωσε την πόλη (σε 9 μήνες), τώρα άνοιξε πανιά να σώσει και τη χώρα (από του χρόνου θα τρέμει ο ...Μπαρόζο), συνεπείς δημόσιους υπαλλήλους που πουλώντας κρατικές υπηρεσίες προσπορίζονται ίδιον όφελος κοκ. Καλά πάμε....

Genial!

Οι Εμπρηστές της Καραϊβικής: το σεντούκι του δικομματισμού (Λαπούτα)

Πού το πάει 'ΤΟ ΒΗΜΑ';

Στην πρώτη σελίδα του χθεσινού φύλλου (4/9/2007) της εφημερίδας 'ΤΟ ΒΗΜΑ', στο γνωστό μονόστηλο με τους bold χαρακτήρες που υπογράφεται ως 'ΤΟ ΒΗΜΑ' και γνωρίζουμε ότι εκφράζει τη διεύθυνση της εφημερίδας, με τίτλο 'ΤΟΛΜΗΡΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ' αναφέρθηκε ένα -κατά τη γνώμη μου- εξωφρενικό σενάριο, που απ' ό,τι κατάλαβα πέρασε απαρατήρητο. Διαβάστε την καταληκτική παράγραφο:

"Συμπέρασμα που δείχνει ότι η απλή αντιπαράθεση δύο προσωπικοτήτων πρέπει να υποκατασταθεί από τη σύγκριση δύο ολοκληρωμένων κυβερνητικών σχημάτων, με προσωπικότητες πολιτικές ή και υπηρεσιακές, που θα εγγυώνται, κατά το δυνατόν, την πραγμάτωση των προεκλογικών επαγγελιών."

Δηλαδή τι μας λέει 'ΤΟ ΒΗΜΑ'; Ότι αμφότεροι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι ανίκανοι και πρέπει να στηθεί μια κυβέρνηση, ίσως 'εθνικής ενότητας', όχι απαραίτητα αποτελούμενη από πολιτικά πρόσωπα, αλλά μας κάνουν γενικά οι πολιτικές 'προσωπικότητες' και οι υπηρεσιακές τοιαύτες!! Και η ψήφος των πολιτών; Θα... την εκμαιεύσουμε(;). Με τις στημένες δημοσκοπήσεις, με μισθοφόρους 'δημοσιογράφους', με κανάλια ζυγισμένα και συντονισμένα με ακρίβεια. Με άλλα λόγια, ένα νέο '89. Όπως τότε που κατάφεραν να βγάλουν στον αέρα την ιδιωτική τηλεόραση χάρη στη συγκυβέρνηση, χωρίς να αδειοδοτηθούν! Αμαρτία που φτάνει μέχρι τις μέρες μας.
Κάποιο χοντρό νέο deal πρέπει να κρύβεται πίσω από αυτές τις αθλιότητες. Ιδίως όσο ο Γιώργος Παπανδρέου δεν σηκώνει το τηλέφωνο (όπως του προτείνει -όπως μου λένε- ο Λαλιώτης) για να 'τα βρεί' με τους εκδότες. Αν το έκανε, μπορεί και να βαφτιζόταν ικανός, στην εξαγνιστική κολυμβήθρα του ΔΟΛ.
Αυτό, αγαπητό 'ΒΗΜΑ', δεν λέγεται τολμηρή καινοτομία. Λέγεται ύπουλο πραξικόπημα!

Η Αλήθεια για τις Φωτιές (από το ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ)

Ο Κλαυσίγελος της ΝΔ

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΑΝemos μου επέστησε την προσοχή στο ιστολόγιο του Βασίλη Μιχαλολιάκου. Το παρακάτω απόσπασμα είναι από εκεί. Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω, να κλάψω, να οργιστώ ή να συμπονέσω το συγγραφέα της απύθμενης ανοησίας που ακολουθεί:

"Βιώσαμε αυτές τις ημέρες την ανείπωτη τραγωδία που προκάλεσαν οι καταστρεπτικές πυρκαγιές. Ο Πρωθυπουργός με κινήσεις αληθινού ηγέτη έπληξε τη γραφειοκρατία και πέτυχε να συνεγείρει όλες τις δυνάμεις του Ελληνισμού σε άμιλλα προσφοράς για την επούλωση των πληγών. Η αναγέννηση των πολύπαθων περιοχών ξεκίνησε με πρωτόγνωρους ρυθμούς και ο Κώστας Καραμανλής αποτελεί την ισχυρή εγγύηση για την ταχύτατη ολοκλήρωση της."

Ανίκανε και ανόητε συντάκτη των ανωτέρω, την άμιλλα προσφοράς τη συνέγειρε η ίδια η καταστροφή, η μεγαλύτερη στη χώρα από το Β' παγκόσμιο πόλεμο, όχι ο αδαής και αμήχανος πρωθυπουργός που αν δεν αγοράσει 5-6 δημοσκοπήσεις, δεν μπορεί να φανταστεί τι συζητά και τι στάση κρατά ο κοσμάκης. Ο πρωθυπουργός δεν έπληξε τη γραφειοκρατία, έπληξε την κοινή οργανωτική λογική, θεσμοθέτησε την αναρχία και την ασυδοσία, έκλεισε πονηρά το μάτι στους 'μάγκες', ακύρωσε τον κρατικό μηχανισμό (αυτόν που ...επανίδρυσε) και την τοπική αυτοδιοίκηση και στη θέση τους έβαλε τις τράπεζες.
Συνέχεια σ' αυτό το απίστευτο μαργαριτάρι: η αναγέννηση των περιοχών δεν έχει ξεκινήσει για τον πολύ απλό λόγο ότι οι φωτιές στην Πελοπόννησο ΚΑΙΝΕ ΑΚΟΜΑ, για ένατη μέρα! Μην κάνετε πως δεν το ξέρετε!
Τελευταίο αλλά όχι έσχατο: όταν λέει ότι εγγυάται την ταχύτατη ολοκλήρωσή της, τι εννοεί; γιατί τα δάση κάτω από τις καλύτερες συνθήκες θέλουν τουλάχιστον 50-60 χρόνια για να αναγεννηθούν. Μα, δεν ντρέπεστε καθόλου γι αυτήν την άθλια, ποταπή και χυδαία προπαγάνδα πάνω στις καμένες σωρούς των συμπολιτών μας;

Συμπολίτες, αυτά είναι λόγια όχι κάποιου αυτόνομου και γραφικού πολιτευτή κάποιας πλατείας ενός χωριού της επαρχίας, αλλά του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας!

Σώστε τη χώρα από αυτόν τον κλαυσίγελο!!

Βαρύ γεύμα για τον Καραμανλή

Αντιγράφω από τη σημερινή Ημερησία και το άρθρο με τίτλο "Πες μου τι φοράς να σου πω ποιος είσαι":

"...Εκεί βέβαια που ο πρωθυπουργός έδωσε τα αισθητικά του ρέστα, ήταν την επομένη, όταν με το ίδιο σκούρο μπλε μπουφάν και με θερμοκρασίες ερήμου (41 o C υπό σκιάν), επισκέφτηκε το Πεντάγωνο και προήδρευσε σύσκεψης τα αποτελέσματα της οποίας, ούτε πληροφορηθήκαμε ούτε και, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, είχαν κάποιο αντίκρυσμα..."

Θέλει πολύ να κρύψει την ανικανότητά του, αλλά η ...χαρά δεν τον αφήνει. Ο άνθρωπος που μετέτρεψε με την πρωθυπουργία του τον όρο 'καμένη γη', από μεταφορά, σε κυριολεξία. Ο άνθρωπος που δεν αντέχει χωρίς να του λένε πού να πάει, τι να κάνει, τι να πει, πώς να ντυθεί, ούτε λεπτό (κι αυτός πειθήνια, κάνει αυτό που του λένε, όπως αποδεικνύει και η φωτο). Ο άνθρωπος που μέχρι τώρα νόμιζα πως τρεφόταν με δημοσκοπήσεις, αλλά αποδεικνύεται πως τρέφεται με το 'δείγμα' αυτών. Κι ενώ οι δημοσκοπήσεις και τα 'δείγματα' του πέφτουν ελαφριά, αναπαράγοντας το ρόλο του καθρέφτη στο παραμύθι της Χιονάτης (καθρέφτη-καθρεφτάκι μου ποιός είναι ο καταλληλότερος;), η πραγματικότητα του πέφτει βαριά κι ασήκωτη. Κάθε του κίνηση παράγει νέους πληγέντες. Ακόμα και αυτές που θα μπορούσε κανείς να καταλογίσει σε αγαθή πρόθεση: στην προσπάθειά του να βοηθήσει τους πυρόπληκτους (κατ' άλλους να εξαγοράσει ψήφους), διασπαθίζει τα λεφτά του έλληνα πολίτη, μοιράζοντάς τα χωρίς έλεγχο και αναμφίβολα χωρίς αιδώ, σε όποιον ήθελε εμφανιστεί.
Ο άνθρωπος που εθίστηκε ολοκληρωτικά στο ρόλο του θεατή αν και ψηφίστηκε για παίχτης. Μοιάζει με τον οδηγό αυτοκινήτου Formula 1 που την ώρα που φορά το κράνος του κι ετοιμάζεται να μπεί στο αυτοκίνητο, αυτός ονειρεύεται μια ήσυχη βόλτα με μια sexy, παλιά, Chevy Corvette cabrio.
Ποινή εκτίει ο άνθρωπος, σαν τον υπουργό του. Ας τον απαλλάξουμε από το βάρος! Θα μας το χρωστά!

Η Εικόνα μας στο Εξωτερικό

Αντιγράφω από το άρθρο με τίτλο "Greece: the political ecology of disaster" του Χρόνη Πολυχρονίου στο openDemocracy (ολόκληρο το άρθρο, εδώ):

The ecological and environmental crisis engulfing Greece also highlights the deep flaws of the contemporary Greek political and social landscape. The inefficient and dilatory official response to the burgeoning crisis has revealed a public-administration system staffed by poorly trained personnel (who in key areas collude with bribery-fuelled illegal building in forested areas); a political elite which caters largely to the needs of its financial patrons, and bickers over which of the leading parties (the ruling New Democracy and the opposition Pasok) steals more from the national treasury when in power; and a disillusioned, cynical citizenry.

Would London or New York tolerate large-scale illegal construction in area designated as forest parks? In Greece, as near to the centres of power and legitimacy as the outer suburbs of Athens, even the public-utility companies become part of the corrupt "exchange system" as in many cases they end up providing the owners of the new structures with access to electricity and water.

This, then, is a civic and political disaster as well as an environmental one. The Greek state is visibly ill-equipped to cope; it is dependent on technical assistance from its European Union partners in the short-term effort of firefighting and fire-prevention, and has no developed long-term plan that meets the needs of forest restoration and ecological management. Greek governments' lack of political will and governing capacity in dealing with the problem of forest fires (including those started deliberately) represents the national disgrace of the entire political and judicial system.

και λίγο παρακάτω...

"All nations at important moments in their history face pivotal moments when they must urgently address pressing matters of great collective concern if they are to avoid regression. For Greece, such a moment has arrived. Unfortunately, neither of the two major political parties that have taken turns to govern the nation since the end of military rule in 1974 have displayed the administrative competence or the intellectual understanding now required to address the ecological threat confronting the country."

Απλές διαπιστώσεις από άνθρωπο με κοινή λογική, που αποδεικνύουν πως δεν περνάνε άλλο τα παραμύθια μας. Μας πήρανε χαμπάρι...

Ο Goebbels Ζεί

Αντιλήφθηκα σήμερα, με καθυστέρηση, ότι κάποιο ιστολόγιο αναπαρήγαγε ένα άρθρο μου. Συγκεκριμένα, το άρθρο με τίτλο «ΠΑΣΟΚ - Εκλογές - Ανανέωση». Το ιστολόγιο αυτό επαγγέλεται το δήθεν ξεσκέπασμα της ‘απάτης’ ΠΑΣΟΚ. Όλα αυτά, την ίδια στιγμή που ξεσκεπάζεται ο κύριος Ρουσσόπουλος για τα κραυγαλέα και ασύστολα ψεύδη του σχετικά με τον αριθμό των πυρκαγιών αυτό το καλοκαίρι, αλλά ακόμα και μέσα σε μία ημέρα (όποιος επιθυμεί περισσότερα στοιχεία, ευχαρίστως να του υποδείξω τις πηγές). Που δεν είναι βέβαια, ούτε τα πρώτα, ούτε τα τελευταία.

Στο άρθρο μου αυτό, το πρώτο που έκανα ήταν να δηλώσω την προσωπική μου πολιτική ταυτότητα. Κάτι που το ιστολόγιο αυτό δεν κάνει, αποδεικνύοντας έτσι με σαφήνεια τη διαφορά πολιτικού ήθους ανάμεσά μας.

Επίσης, η αναδημοσίευση, παρά το ότι έγινε με αναφορά της πηγής, έγινε εν αγνοία μου. Αντιστοίχως εγώ πάντα ζητώ την προσωπική άδεια του συγγραφέα πριν αναδημοσιεύσω άρθρα, όπως μπορούν να βεβαιώσουν αρκετοί συνιστολόγοι. Ψιλά γράμματα θα μου πείτε. Ε, λοιπόν όχι. Η ‘για κάθε προσωπική ανάγκη’ χρήση των άρθρων μου, με απωθεί ως ιδέα. Τη θεωρώ χυδαία και προσβλητική.

Ακόμη, η χρήση προσωπικών μου απόψεων για να αποδειχθεί η ‘αλήθεια’ που προσπαθεί να εφεύρει ο συγκεκριμένος ιστολόγος, είναι λογικά άκυρη. Οι απόψεις μου είναι οι απόψεις μου και τίποτα περισσότερο. Δεν εκφράζουν a priori κανέναν άλλον, δεν αποτελούν θέσφατα, είναι απλά και μόνο, η γνώμη μου. Η εποικοδόμηση πάνω σ’ αυτήν και η υπονοούμενη γενίκευσή της δεν με οδηγούν παρά στο συμπέρασμα πώς όσα με ενοχλούν και στηλιτεύω για το χώρο μου, ωχριούν μπροστά στις πρακτικές άλλων.

Γι αυτό και δεν θα κάνω τη χάρη σε αυτό το ιστολόγιο να αναπαράξω τη διεύθυνσή του. Ούτε και θα επιτρέψω την ανάρτηση αυτής σε σχόλιο.

Όποιος πιστεύει ότι έχει ισχυρή άποψη, την γράφει, την υποστηρίζει, την διακινεί. Όποιος αντίθετα ζει μέσα στο απόλυτο κενό, ασχολείται μόνο με τις θέσεις των άλλων, καταλήγοντας έτσι στην πολιτική του μίσους, στην πολιτική του φθόνου, στην πολιτική της άρνησης. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μία και μοναδική θέση: ότι οι άλλοι δεν έχουν θέση, ή ότι υποκρίνονται πως έχουν θέση. Μέσα από το μίσος τους, μέσα από την άρνησή τους αυτή, δεν μπορεί, δεν θα μπορέσει ποτέ να γεννηθεί μιά κατάφαση, να ανδρωθεί μιά ελπίδα, να προκύψει αυτό στο οποίο ευθέως και σαφώς αναφέρομαι στο άρθρο μου και δεν είναι άλλο από την παραγωγή αξιόλογης συλλογικής νοημοσύνης (και κατόπιν, συλλογικής συμπεριφοράς). Μόνο εμπάθεια και διχασμός μπορεί να παραχθεί. Γι αυτό και το μόνο που του αξίζει, είναι η περιφρόνηση.

Μπράβο Γιώργο!

Ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου προς τον ελληνικό λαό (12 min)

"...
Συμπολίτες μου, Έλληνες και Ελληνίδες,

Δεν μπορούμε να χτίσουμε το αύριο της χώρας καλλιεργώντας τον φόβο.
Δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε την ομοψυχία και αυτοπεποίθηση, αναπτύσσοντας θεωρίες που διχάζουν την πατρίδα μας.
Σήμερα, δεν είναι η ώρα να ψάχνουμε για βολικούς «βαρβάρους».
Σήμερα, είναι η ώρα της εθνικής συστράτευσης.
Είναι η ώρα να αντιμετωπίσουμε, με γνώμονα την αλήθεια, τα πραγματικά γεγονότα.
Να σκύψουμε με στοργή και αλληλλεγύη επάνω στις πληγές που άνοιξαν.
..."

Επιτέλους! Μια παρέμβαση με σεμνότητα, σοβαρότητα, ορθολογισμό. Χωρίς κούφιες υποσχέσεις και ευχολόγια. Χωρίς φτηνή δημαγωγία και ψηφοθηρία. Μια εικόνα, έστω ένα pixel, από το είδος του πολιτικού που έχει ανάγκη η χώρα.

Ας Δείξουμε ότι Είμαστε Πολίτες

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ



click! on the pic.

Αφού η μείζων αντιπολίτευση ανέστειλε βλακωδώς όλες τις ανοιχτές πολιτικές εκδηλώσεις μέχρι την Τετάρτη, ας αναλάβουμε εμείς ως πολίτες το έργο της:

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΙΩΠΗΛΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΣΤΙΣ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΠΟΛΗΣ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ!

Όνειδος

Η εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ" τα λέει όλα σε άρθρο της με τίτλο 'Όνειδος'.
Εξίσου καλά τα λέει και ο Νίκος Δήμου σε άρθρο με τον εύστοχο τίτλο 'Επανίδρυση ή Κατάρρευση;'

Εμείς από την πλευρά μας, ως πολίτες, περιμένουμε:

1) πότε θα σοβαρευτεί ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση και αντί για θεωρίες συνωμοσίας να συντονίσουν επιτέλους το έργο της πυρόσβεσης,
2) πότε θα ακούσουμε από υπεύθυνα χείλη, όχι το μοίρασμα ψιχίων στους πυρόπληκτους, αλλά την εξασφάλιση κεφαλαίων από συγκεκριμένους φόρους για ένα ταμείο για την προστασία και την αναγέννηση του περιβάλλοντος σε μόνιμη βάση και άσχετα από την επικαιρότητα,
3) πότε η αντιπολίτευση θα οργανώσει εκδηλώσεις υπέρ του περιβάλλοντος και κατά της κυβερνητικής αφασίας. Όταν θα σβήσουν οι φωτιές; Όταν θα έχουν ήδη γίνει οι εκλογές; Οι πολιτικές εκδηλώσεις δεν είναι καπήλευση του εθνικού δράματος, είναι αυτονόητη βασική υποχρέωση της αντιπολίτευσης. Επιτέλους, ας πάψει (όλη) η αντιπολίτευση να αυτοευνουχίζεται!!

Δεν Είναι Σύμπτωση

Ο πρωθυπουργός "στο μήνυμά του, άφησε να εννοηθεί ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο εμπρηστών λέγοντας ότι δεν είναι σύμπτωση τόσες πολλές φωτιές την ίδια ώρα." (ΣΚΑΪ.gr)

Πράγματι, δεν είναι σύμπτωση ότι όταν μια πυρκαγιά δεν ελέγχεται πρώιμα, αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε αληθινό εφιάλτη. Η χώρα δεν φείδεται ούτε ανθρώπινου δυναμικού ούτε υλικών μέσων πυρόσβεσης. Πιθανώς, να είμαστε και παγκόσμιοι πρωταθλητές. Αν όμως, η αντίδραση είναι καθυστερημένη και ασύντακτη, τότε ο έλεγχος έχει πια χαθεί. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το αίτιο της καταστροφής και είναι εξόχως πολιτικό.

Τα συνωμοσιολογικά τοιαύτα που εξεστόμισε ο κύριος πρωθυπουργός και τα οποία λόγω της έντασης των στιγμών θα βρουν πλείστα ευήκοα ώτα, είναι απλά ανοησίες. Το χειρότερο δε είναι ότι ούτε ο ίδιος τα πιστεύει. Γιατί αν πιστεύει πράγματι, ότι υπάρχει συντεταγμένο σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας, σχέδιο που να μπορεί να δράσει ταυτόχρονα και συντονισμένα, σε πολυάριθμα σημεία της χώρας, αυτό σημαίνει ότι κάποια οργάνωση ή οργανισμός, με σημαντικά μέσα στη διάθεσή της, καλυπτόμενη από ενιαίο πολιτικό ή άλλο μανδύα, εκπόνησε και έθεσε σε λειτουργία αυτό το σχέδιο, απεργαζόμενη ίδια συμφέροντα, προφανώς σε βάρος της χώρας.
Που σημαίνει πως υπάρχουν δύο πιθανότητες: ή ένας ορατός και επίσημος πολιτικός σχηματισμός δρα αντεθνικά και προδοτικά, ή κάποιος αόρατος μηχανισμός, τρομοκρατικού τύπου, προφανώς χειρότερος από την 17η Νοέμβρη, έχει εμφανιστεί και πρέπει να αναλάβουμε δράση εναντίον του. Ίσως με μια δική μας εκδοχή του αμερικανικού 'war on terror'. Αμφότερα τα σενάρια δεν αντέχουν σε κριτική, τουλάχιστον όχι χωρίς απτά στοιχεία.

Προς το παρόν, έχει προσαχθεί μια 66χρονη γυναίκα από τη Ζαχάρω, που ίσως κατηγορηθεί για εμπρησμό από αμέλεια και ένας 65χρονος στην Αρεόπολη. Α, και κάποιος ψυχικά διαταραγμένος στην Αιγιαλία. Επίσης, κανένα επίσημο πόρισμα από την Πυροσβεστική (που ενέχει θέση προανακριτικής αρχής), δεν κατατέθηκε μέχρι σήμερα, είτε για φετινές φωτιές είτε για παλαιότερες, που να μιλά για έναν έστω εμπρησμό, (που κάποιες φωτιές προφανώς οφείλονται σε εκούσιο εμπρησμό από κακοήθεις που επιθυμούν να αλλάξουν τη χρήση της γης), πόσο μάλλον για συντονισμένο σχέδιο δράσης! Τα συμπεράσματα δικά σας.

Το δικό μου είναι πως ποτέ άλλοτε δεν χάθηκε τόσο εύκολα ο έλεγχος των εστιών. Το είδαμε και στην περιοχή μου όπου η φωτιά της Ακροκορίνθου διάβηκε με χαρακτηριστική άνεση την εξαιρετική αντιπυρική ζώνη που συνιστά μια εθνική οδός με οκτώ λωρίδες κυκλοφορίας και νησίδα ασφαλείας, συν τα πρανή. Τόσα πολλά παραδείγματα απώλειας του ελέγχου, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση!

Το Αόρατο Κόμμα

Μπορεί να πρόκειται για προσωπική εμμονή, αλλά εκτιμώ ότι ανάμεσά μας υπάρχει ένα αόρατο κόμμα. Ένα κόμμα φάντασμα, μια Τρίτη δύναμη που δεν εκφράζεται από τους υπάρχοντες σχηματισμούς. Ένα κόμμα που πιστεύει στην απελευθέρωση του ανθρώπου μέσω της γνώσης, στην ενδυνάμωσή του μέσω των επιλογών, στη δημιουργία έργου με μοντέρνα εργαλεία παραγωγής (μέτρηση αποτελεσμάτων, αξιολόγηση ανθρώπων και διαδικασιών, ανάλυση λαθών, επανατροφοδότηση κοκ). Ένα κόμμα ανθρώπων φορτισμένων αξιακά, αλλά και ταυτόχρονα έτοιμων να παράξουν έργο σε αυτή τη ζωή! Ένα κόμμα ανθρώπων που επιθυμούν να έρθουν αντιμέτωποι με την ιστορία και να τη μεταβάλουν.
Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους εκφράστηκαν κλασματικά από τον ορθολογισμό και τη σοβαρότητα του Κώστα Σημίτη. Οι ίδιοι πάνω-κάτω άνθρωποι χαιρέτισαν με ενθουσιασμό τις ιδέες του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά κατάλαβαν πως το ίδιο δεν συνέβη και με το ΠΑΣΟΚ. Οι άνθρωποι αυτοί, ενώ εκτιμούν το αξιακό απόθεμα του Συνασπισμού, δεν νιώθουν το ίδιο και για τον ΣΥΡΙΖΑ και έχουν σιχαθεί τις έριδες και τις διασπάσεις του χώρου που ενέχουν σχεδόν θέση νομοτέλειας. Οι άνθρωποι αυτοί ενώ χαιρετίζουν την επιχειρηματικότητα, κατανοούν πως αυτή ή θα γίνει με όρους προστασίας του περιβάλλοντος ή θα οδηγήσει αναπόδραστα στην καταστροφή. Μα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, οι άνθρωποι αυτοί κατανοούν την αξία της διαφορετικότητας. Αυτό άλλωστε τους επιτρέπει να επιβιώνουν, εντός ή εκτός των κομμάτων.
Οι άνθρωποι αυτοί, που βρίσκονται στην ακμή της κοινωνικής δημιουργικότητας, δεν γίνονται αντικείμενα ανάλυσης από τα γνωστά πολιτικά κόμματα. Το παράδειγμά τους δεν επικοινωνείται (με εξαίρεση τον πολιτικό λόγο του Κώστα Σημίτη), οι ανάγκες και οι απόψεις τους σπανιότατα βρίσκουν το δρόμο μέχρι τα πολιτικά συμβούλια. Κι αυτό γιατί θεωρείται -μάλλον σωστά- πως είναι λίγοι. Αντίθετα, ο συμπαθής και σεβαστός κατά τα λοιπά, αδιάφορος μικρομεσαίος, λόγω του υπερπληθυσμού του, βρίσκεται μόνιμα στο μικροσκόπιο μπας και βρεθεί το οργασμικό πολιτικά σημείο G του.
Το κόμμα αυτό εκφράζεται σήμερα από λόγια ριγμένα ατάκτως εδώ κι εκεί. Λίγο από το Μίμη, λίγο από το Γιώργο, λίγο από τον Αλέκο, λίγο από τον Ανδρέα.
Η δύναμη αυτού του κόμματος δεν θα μετρηθεί στις επερχόμενες εκλογές. Αλλά από τις επιδόσεις του ίσως κριθεί η τύχη ενός-δύο γενεών. Ίσως μάλιστα σφραγιστεί ο πολιτικός ορίζοντας για δύο δεκαετίες. Ενδιαφέρει άραγε κανέναν η περίπτωσή του;

E = mc2

Καθώς ανεβαίνει σιγά-σιγά ο εκλογικός πυρετός (όλα σιγά-σιγά και μουλωχτά θα γίνουν αυτή τη φορά), γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ο μεγάλος ηττημένος αυτής της εκλογικής αναμέτρησης θα είναι ο πολίτης. Για τον απλό λόγο ότι με την επιλεχθείσα από την κυβέρνηση διαδικασία express, θα στερηθεί σε σημαντικό βαθμό την ευκαιρία πληροφόρησης, ανάλυσης, διαλόγου. Άρα, εν μέρει και τη δυνατότητα να καταλήξει σε σωστότερες αποφάσεις.
Όμως οι εκλογές, από την κήρυξή τους μέχρι και μετά τη λήξη τους, δεν παύουν να είναι η περίοδος που το μήνυμα του πολίτη μπορεί να λάβει μεγαλύτερη έκταση από κάθε άλλη χρονική στιγμή. Αυτό συμβαίνει λόγω της μαζικότητας της εκλογικής διαδικασίας και του αποτελέσματός της. Πέρα όμως και έξω από τις εκλογές, η κοινωνία ζει και δημιουργεί, με όρους καθημερινότητας και όχι τετραετίας. Εκεί δεν έχει σημασία τόσο η μαζικότητα όσο η ενέργεια. Πώς όμως μετασχηματίζεται η μάζα σε ενέργεια; Σκεπτόμενος αυτά, θυμήθηκα και αμέσως αισθάνθηκα μια υπόγεια συνάφεια με την εξίσωση του Einstein περί μάζας και ενέργειας, το γνωστό E = mc2. Αν λοιπόν το Ε είναι η κοινωνική ενέργεια και δυναμική και m είναι η μάζα των πολιτών, τότε τι αντιπροσωπεύει το c στο τετράγωνο; Ποιος μπορεί να είναι ο καταλύτης και ο πολλαπλασιαστής της μετατροπής της μάζας σε ενέργεια;
Νομίζω πως είναι η συμμετοχή. Το τετράγωνο εδώ μπορεί να αντιπροσωπεύει μια δισήμαντη περιγραφή της συμμετοχής. Από τη μια μεριά η συμμετοχή που στηρίζεται στη γνώση, την ικανότητα, την αυτοπεποίθηση και την εξωστρέφεια και από την άλλη, η συμμετοχή που εδράζεται και ενισχύεται από τη συνειδητοποίηση της ιστορικά έγκαιρης και χρονικά ώριμης δράσης.
Χωρίς αυτήν, η μάζα θα παραμείνει αδρανής. Χωρίς αυτήν, η γενιά μου και οι επόμενες θα δουλεύουν μόνο για να πληρώσουν (αλλά όχι και να ξεπληρώσουν) τα χρέη των περήφανων πατεράδων μας. Χωρίς αυτήν, η γενιά μου και οι επόμενες θα βιώσουμε τόσο τραγικά τον εφιάλτη της οικολογικής καταστροφής, που η κάθε προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση να φαντάζει ως η κρίσιμη ευκαιρία που χάθηκε. Χωρίς αυτήν, η αντιπροσωπευτικότητα του πολιτεύματος ολοένα και θα φθίνει. Χωρίς αυτήν η -εσφαλμένα ποθούμενη κάποτε ως αυτοσκοπός- οικονομική ανάπτυξη δεν θα μπορέσει να συμβαδίσει με μια πιο δίκαιη κοινωνία.
Μας φταίει άρα που οι εκλογές είναι εξπρές, αλλά μας φταίει πολύ περισσότερο που αποτύχαμε να θέσουμε τους όρους και τους κανόνες εκείνους που να εδραιώνουν, να ενθαρρύνουν και να αποενοχοποιούν τη συμμετοχή. Κάποιοι αυτό μπορεί να το εκλάβουν ως κριτική σε κάποιο κόμμα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το έλλειμμα μιας κοινωνίας που αποτυγχάνει μέχρι σήμερα, να ανακαλύψει την κινηματική της ταυτότητα.

Διαμαρτυρία για τη Δυσοσμία

Στην πόλη έχουν τοιχοκολληθεί αφισέτες που διαφημίζουν συγκέντρωση-διαμαρτυρία κατά της βρώμας που μας πνίγει τα βράδια, χάρη σε μερικούς 'ευαίσθητους' συμπολίτες μας, ιδιοκτήτες πτηνοτροφικών μονάδων. Για το ίδιο θέμα είχαμε πρόσφατα αναρτήσει άρθρο με τίτλο 'Δυσοσμία'. Αντιγράφω το πλήρες κείμενο της αφισέτας:

ΦΘΑΝΕΙ ΠΙΑ

Χρόνια τώρα μας πνίγει η δυσοσμία και η βρώμα από
τις πτηνοτροφικές και κτηνοτροφικές μονάδες στην
περιοχή μας




ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

Παρασκευή 24 Αυγούστου στις 10 το πρωί στα
Περιβολάκια στη συγκέντρωση των πολιτών για να
υψώσουμε την φωνή μας κατά της αδιαφορίας των
αρχών

Ένωση 11 συλλόγων και Φορέων πολιτών της
ευρύτερης περιοχής Κορίνθου - Λουτρακίου

Ζητάμε Αλλαγές

Γνώρισα τον ΠΟΛΙΣ πρώτα σαν ιστολόγο και κατόπιν σαν φυσικό πρόσωπο. Αναδημοσιεύω λοιπόν σήμερα το τελευταίο άρθρο από το εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστολόγιό του (ΠΟΛΙΣ) όχι απλά γιατί συμφωνώ και προσυπογράφω αλλά γιατί ξέρω πως ό,τι γράφει το εννοεί.


Αφού η "νέα διακυβέρνηση" ζητάει τη γνώμη μας και μας καλεί σε πρόωρες εκλογές έχοντας εξασφαλίσει την ήττα όχι των πολιτικών της αντιπάλων αλλά σίγουρα του γόνιμου πολιτικού διαλόγου, της ουσιαστικής ανανέωσης των υποψηφίων, της υπεύθυνης πολιτικής πρότασης, των μετρημένων και όχι συνθηματολογικών προεκλογικών υποσχέσεων, θα δηλώσουμε, όχι μόνο για την 16η Σεπτεμβρίου, αλλά για κάθε μέρα από δω και στο εξής πριν και μετά τις εκλογές, ΤΙ ΖΗΤΑΜΕ!

Ζητάμε μια ΠΟΛΙτεία με ανανεωμένους, προασαρμοσμένους σε μια δημιουργική και απελευθερωμένη κοινωνία νόμους και κανόνες. Ένα πλαίσιο λειτουργίας των φορέων εξουσίας εντός των ορίων και για το σκοπό που τους δίνει η αντιπροσωπευτική εντολή των ΠΟΛΙτών. Ζητάμε μια Δημοκρατία του 21ου αιώνα χωρίς θύλακες απολυταρχισμού, αυταρχισμού, μεσαιωνισμού στη δημόσια διοίκηση, τον στρατό, τις θρησκευτικές οργανώσεις.

Ζητάμε μια ΠΟΛΙτεία που ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ το τέλμα του "μέσου όρου", του χαμηλού "κοινού παρανομαστή", του "ψιθυρισμού" των μικρών και μεγάλων ΑΛΛΑΓΩΝ, της "χαμηλόφωνης οργής", της πολύμορφης βίας, της επιτηδευμένης και οργανωμένης κοινωνικής ΣΙΩΠΗΣ.

Ζητάμε μια ΠΟΛΙτεία που διαθέτει ευρύ φάσμα τολμηρών στόχων, που γεφυρώνει με προνοητικότητα και κατανόηση τις ανάγκες της συνέχειας και εξασφαλίζει με εγγυήσεις και υποστήριξη την παραγωγική ανανέωση. Μια ΠΟΛΙτεία με πρωτότυπες προτάσεις για το μέλλον και μεταξύ αυτών προτεραιότητες, με χρονοδιάγραμμα, με μετρούμενα και μετρήσιμα αποτελέσματα.

Ζητάμε Κυβερνήτες και αντιπροσώπους που θα έρθουν για ΜΙΑ ΦΟΡΑ με δέσμευση να αφήσουν έργο ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Πολιτικούς που η εκλογή τους ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΤΙΠΟΤΕ άλλο εκτός από τη δυνατότητα να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις τους, το πολιτικό τους πρόγραμμα, τη συνεισφορά τους στα κοινά. Πολιτικούς που δεν αναζητούν στηρίγματα για το δικό τους "πολιτικό" ή επαγγελματικό μέλλον αλλά θα γίνουν με αυταπάρνηση "γέφυρες" της εξέλιξης της κοινωνίας των ΠΟΛΙτών.

Ζητάμε Κυβερνήτες και αντιπροσώπους που θα λειτουργήσουν στα πλαίσια των ορίων των νόμων, των ουμανιστικών και δημοκρατικών αξιακών κωδίκων. Αυτούς που θα δεσμευτούν απέναντι στο σύνολο και όχι σε μια αξιοθρήνητη εκλογική "πελατεία". Πολιτικούς ειλικρινείς στις προθέσεις τους, συνεπείς στις δεσμεύσεις τους, αντικειμενικούς και υπεύθυνους στον απολογισμό τους.

Ζητάμε ένα ΤΕΛΟΣ στις ισοροπίες τρόμου μεταξύ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ και του κουτσομπολιού, μεταξύ των ΟΡΑΜΑΤΩΝ και του αύξοντος αριθμού των επικοινωνιακών "γκολ", μεταξύ της πραγματικής ΙΣΤΟΡΙΑΣ και των ιστορίας σκοπιμοτήτων, μεταξύ της ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ και της αξιολόγησης της μέσω των μηχανών μέτρησης τηλεθέασης.

ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΑΛΛΑΓΕΣ, δεν αναφερόμαστε σε απόμακρες, ανύπαρκτες και θεωρητικές ή μεταφυσικές ΑΛΗΘΕΙΕΣ, αλλά σε πρακτικές, κοινώς αντιληπτές και βιωμένες εμπειρίες μιας ΓΕΝΙΑΣ που έχει μάθει πολλά και δεν θα εγγυηθεί ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ λευκές επιταγές ...

Εδώ είναι Ellada!!

Efforts may fail but don't fail to make efforts...
Great things will always come late.
Believe in yourself, there is no shortcut to success...
Only way is hard work...

και για όσους δεν τα καταφέρνουν με τα αγγλικά,

Οι προσπάθειες μπορεί να αποτύχουν αλλά μην αποτύχετε να προσπαθείτε...
Τα σπουδαία πράγματα έρχονται πάντα αργά.
Πίστεψε στον εαυτό σου, δεν υπάρχει συντομότερος δρόμος για την επιτυχία...
Η σκληρή δουλειά είναι ο μόνος δρόμος...

Αυτό φαίνεται σκέφτηκε 'προοδευτική' και μορφωμένη κυρία, για την οποία διάβασα στο ιστολόγιο του stefan αυτό:

Γυναίκα 45 ετών, δικηγόρος, ελεύθερος επαγγελματίας, από προοδευτική οικογένεια (δεν θα πω παραπάνω αλλά το ξέρω από πρώτο χέρι) πήγε στην εφορία και έκανε διακοπή επαγγέλματος και την επομένη πήγε και ορκίστηκε αγροφύλακας!

Και μετά, μας φταίνε οι κυβερνώντες!