Εικόνες της Κορίνθου

Το Club Hotel Casino Loutraki, είχε την ευγενή καλοσύνη να μου αποστείλει ένα λεύκωμα με τίτλο "Εικόνες της Ιστορίας και του Βίου της Κορινθίας - Χαρακτικά από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα". Η πρωτοβουλία της εταιρίας είναι αξιόλογη και η συλλογή χαρακτικών αντιπροσωπευτική αλλά όχι πλήρης, όπως είναι φυσικό άλλωστε. Επικουρικά λοιπόν, αναρτώ σήμερα ένα χαρακτικό που σχεδίασε ο Clarkson Stanfield, βασισμένο σε ένα σχέδιο του W. Page και το οποίο χάραξε ο Edward Finden, αδελφός του επίσης γνωστού χαράκτη William Finden, το 1832.

Τον Καιρό Της Μεγάλης Στέγνιας

Διηγότανε την ιστορία ένας καλόγερος
ένας μισότρελος, ένας ονειροπόλος.

"Τον καιρό της μεγάλης στέγνιας,
―σαράντα χρόνια αναβροχιά―
ρημάχτηκε όλο το νησί·
πέθαινε ο κόσμος και γεννιούνταν φίδια.
Μιλιούνια φίδια τούτο τ’ ακρωτήρι,
χοντρά σαν το ποδάρι ανθρώπου
και φαρμακερά.
Το μοναστήρι τ’ Αϊ-Νικόλα τό είχαν τότε
Αγιοβασιλείτες καλογέροι
κι ούτε μπορούσαν να δουλέψουν τα χωράφια
κι ούτε να βγάλουν τα κοπάδια στη βοσκή·
τους έσωσαν οι γάτες που αναθρέφαν.
Την κάθε αυγή χτυπούσε μια καμπάνα
και ξεκινούσαν τσούρμο για τη μάχη.
Όλη μέρα χτυπιούνταν ώς την ώρα
που σήμαιναν το βραδινό ταγίνι.
Απόδειπνα πάλι η καμπάνα
και βγαίναν για τον πόλεμο της νύχτας.
Ήτανε θαύμα να τις βλέπεις, λένε,
άλλη κουτσή, κι άλλη στραβή, την άλλη
χωρίς μύτη, χωρίς αυτί, προβιά κουρέλι.
Έτσι με τέσσερεις καμπάνες την ημέρα
πέρασαν μήνες, χρόνια, καιροί κι άλλοι καιροί.
Άγρια πεισματικές και πάντα λαβωμένες
ξολόθρεψαν τα φίδια μα στο τέλος
χαθήκανε· δεν άντεξαν τόσο φαρμάκι.
Ωσάν καράβι καταποντισμένο
τίποτε δεν αφήσαν στον αφρό
μήτε νιαούρισμα, μήτε καμπάνα.
Γραμμή!

Τι να σου κάνουν οι ταλαίπωρες
παλεύοντας και πίνοντας μέρα και νύχτα
το αίμα το φαρμακερό των ερπετών.
Αιώνες φαρμάκι· γενιές φαρμάκι».

Απόσπασμα από το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη "Οι Γάτες τ' Αϊ-Νικόλα", γραμμένο καταμεσίς της δικτατορίας, το 1969.

Με ρωτάνε οι φίλοι, γιατί αραίωσαν τα γραπτά μου. Είναι απ'τη στέγνια. Και κάθε τόσο γυρεύω από κάπου να κρατηθώ. Και δε βρίσκω τίποτα πιό πολύτιμο από αυτές τις αρχαίες κολόνες. Που χρόνια τώρα, αιώνες, όχι μόνο αντέχουν το αίμα το φαρμακερό των ερπετών, αλλά προσφέρουν πηγή έμπνευσης σε όποιον μπορεί πραγματικά να τις αντικρύσει. Ένας από αυτούς είναι και ο αμερικανός αρχιτέκτονας Louis Kahn, που όπως μου υποδεικνύει ο καλός αναγνώστης stathis αυτού του ιστολογίου που μου έστειλε και τη φωτογραφία του πίνακα, είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες του προηγούμενου αιώνα με τεράστιο έργο στην Αμερική και την Ασία. Τον πίνακα σκαρίφησε στη διάρκεια ενός ταξιδιού του στην Κόρινθο, το 1951. Οι εμπνεύσεις του από τα αρχαία μνημεία, χαρακτήρισαν το έργο του στη συνέχεια. Έχω πάνω από 20 χρόνια που πηγαίνω και κοιτώ αυτές τις κολόνες και προσπαθώ να καταλάβω πώς καταφέρνουν και κρύβουν τον όγκο τους. Πώς γίνεται τόση σεμνότητα στις πέτρες!
Μετά αναγκάζομαι να επιστρέψω σε μια πόλη γεμάτη σκουπίδια. Κάποια από αυτά, κινούμενα με έπαρση. Μα όσο υπάρχουνε αυτά τα αγκωνάρια, θα ζούμε με την προσμονή του τέλους της ξηρασίας.

Για Να Σώσουμε τον Κορινθιακό

Ελάτε να Συζητήσουμε για την Υγεία

Η Τελική Λύση

«Δύο μέρες ακόμη να του κάνεις ενέσεις και βλέπουμε», είπε ο Χάρης, ο γιατρός του. Είναι τρεις μέρες που το σκυλάκι αποστρέφεται οποιαδήποτε τροφή. Δείχνει να διψά, αλλά όταν πλησιάσει το κύπελλο με το νερό σταματά και γυρίζει αλλού το κεφάλι. Τον έχει προδώσει και το στομάχι. Δέν μπορώ να του δώσω πιά, ούτε τα φάρμακα της καρδιάς. Έχει βαριά καρδιακή ανεπάρκεια και την τελευταία εβδομάδα προσπαθώ με ορούς και ενέσεις και ελάχιστο φαγητό (όταν το δεχόταν) να του κρατήσω σε λειτουργία το στομάχι για τη λήψη των φαρμάκων και να αποτρέψω το πνευμονικό οίδημα από τη συγκέντρωση υγρού στους πνεύμονες.
Δύο μέρες λοιπόν ακόμη, δύο άνθρωποι θα κρατάμε ακίνητο ένα αδυνατισμένο πλασματάκι, που έχει βάρος λιγότερο από έξι κιλά και θα του κάνουμε ενέσεις, σε ένα χιλιοτρυπημένο ποδαράκι, πιό ισχνό κι απ΄αυτό ενός κουνελιού.
« Χάρη, πες μου σε παρακαλώ, έχουν κάποιο νόημα αυτές οι δύο μέρες;»
« Θέλεις την αλήθεια;»
«Φυσικά ναι»
«Απολύτως κανένα. Απλά ήθελα στις 2 αυτές ημέρες να συνηθίσεις στην ιδέα»
«Χάρη αύριο;»
«Αύριο»
Τό θερμόμετρο δείχνει 46,7 βαθμούς. Ο καύσωνας κάνει πανελλήνιο ρεκόρ στην περιοχή 23.07.07. Αέρας σαν από φούρνο, μπαίνει από τα ανοιχτά παράθυρα του αυτοκινήτου. Δεν μου χρειάζεται το κλιματιστικό, ούτε με νοιάζει να κλείσω τα παράθυρα.
Σταμάτησα μπροστά στο περιβόλι με τις πορτοκαλιές. Από μέρες έχω ζητήσει τη σχετική άδεια, για την τελευταία πράξη. Από εκεί τηλεφώνησα στο γιατρό.
«Χάρη, το απόγευμα θα είσαι εκεί;»
«Από τις 6 έως τις 9»
«Θα έρθω»
«Έλα»

Έφτασα στο σπίτι. Ήταν 12:30 περίπου. Άνοιξα την πόρτα. Με αργά βήματα ήρθε να με υποδεχτεί. Δεν είχε δυνάμεις. Άλλοτε χοροπηδούσε μέχρι το πόμολο της πόρτας, μέχρι να τον σηκώσω στην αγκαλιά μου. Κάθισα στο καναπέ. Κάθισε κι αυτός απέναντι μου και με κοιτούσε.
«Γιατί θέλεις να φύγεις ρε σκυλάκι, γιατί; δεν περνάμε καλά οι δυό μας;»
Τον ρωτούσα και δάκρυα κυλούσαν από τα μάτια μου. Με κοιτούσε έκπληκτος. Πλησίασε κι ακούμπησε το κεφάλι του στο γόνατο μου. Ήθελε να με παρηγορήσει. Συνήθιζε να το κάνει όταν με έβλεπε στεναχωρημένο.
«Χάρη, μέχρι ποιά ώρα θα είσαι στο ιατρείο;»
«Έως τις δύο»
«Έρχομαι»

Μάζεψα τα πιάτα με τα φαγητά, που ούτε είχε πλησιάσει. Άδειασα και το κύπελλο με το νερό στη γλάστρα με το σπαθίφυλλο. Τα έβαλα όλα σε μια πλαστική σακούλα. Δεν τα χρειάζονταν πια. Μάζεψα και τα φάρμακα να τα δώσω στο γιατρό. Κάπου θα ήταν χρήσιμα. Τέλος του έβγαλα το λουρί της πλάτης, ξεκρέμασα και το μακρύ λουρί από την κρεμάστρα και μαζί με τα παιχνίδια του, τα φύλαξα ψηλά σ΄ένα ράφι.
«πάμε βόλτα», του είπα.
Έδειξε να χαίρεται στη μαγική λέξη 'βόλτα'
Τον πήρα αγκαλιά, κρατώντας και ένα μικρό σεντόνι και μπήκαμε στο αυτοκίνητο.
Βρήκα θέση ακριβώς απέναντι από το ιατρείο. Ο γιατρός μας περίμενε. Τον έβαλα να καθίσει στο ψηλό μεταλλικό τραπέζι που άλλοτε έκανε τα εμβόλια και η γυναίκα του γιατρού – κτηνίατρος κι εκείνη – τον κούρευε για να τον κάνει ‘όμορφο’, όπως έλεγε.
Ο γιατρός έπιασε το αριστερό μπροστινό του πόδι και έψαξε για φλέβα. Έτριψε το σημείο με ένα μπαμπάκι με οινόπνευμα και έβαλε τη βελόνα με το λαστιχένιο σωλήνα.
«Το οινόπνευμα τί χρειάζεται Χάρη; μήπως μολυνθεί και πεθάνει;» χαμογέλασα πικρά.
«Από συνήθεια», μου απάντησε.
Τον κρατούσα και του χάιδευα το κεφάλι. Τα μάτια του ήταν καρφωμένα επάνω μου. Ζητούσε προστασία.
«Χάρη σε πόση ώρα;»
«Σχεδόν αμέσως»
Στην άκρη του σωλήνα έβαλε τη σύριγγα, μ΄ ένα καφέ υγρό και πίεσε το έμβολο.
Εγώ του χάιδεψα το κεφάλι κι αυτός με κοιτούσε.
«Χάρη με βλέπει;»
«Όχι, έφυγε» μου απάντησε.
Εγώ του χάιδευα το κεφάλι, κι αυτός με καρφωμένα μάτια, με «κοιτούσε»...

Τον τύλιξα στο μικρό σεντόνι και έβγαλα το πορτοφόλι να πληρώσω. Ο Χάρης με χτύπησε φιλικά στη πλάτη.
«Δεν χρωστάς τίποτα» μου είπε.
Τον ακούμπησα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Αυτή ήταν η θέση του. Για πρώτη φορά δεν χοροπηδούσε και δεν γαύγιζε τους περαστικούς.

Στην πίσω άκρη του περιβολιού με τις πορτοκαλιές, το έδαφος δεν ποτίζονταν και ήταν σκληρό. Με κόπο άνοιξα ένα μικρό λάκκο. Τον έφερα από το αυτοκίνητο, κρατώντας τον στοργικά στην αγκαλιά μου. Ήταν ελαφρύς. Πολύ ελαφρύς. Τον σκέπασα με το χώμα, το ίσιωσα, και έβαλα επάνω λίγα ξερά κλαράκια που υπήρχαν εκεί γύρω. Έφτασα με αργά βήματα, που έσερναν το σώμα, αλλά και τη ψυχή μου, στο ξέφωτο στην αρχή του περιβολιού που περίμενε το αυτοκίνητο. Ο ήλιος έκαιγε ανελέητα. Έπιασα το χερούλι της πόρτας που ζεματούσε και την άνοιξα. Κοντοστάθηκα. Κοίταξα πίσω. Δεν ερχόταν κανείς...

Μιά βαθιά λύπη λιώνει τη ψυχή μου. Κανείς άλλος εκτός από μένα δεν δάκρυσε γι΄αυτό το σκυλάκι. Είναι άραγε έπαρση, παραλογισμός, ματαιοδοξία ή μοναξιά; Απέραντη μοναξιά, ανάμεσα στον κόσμο...

-------------------------------------------------------------------------------------------------
Το κείμενο αυτό μου εμπιστεύτηκε ένας γνωστός μου που επιθυμεί να μείνει ανώνυμος. Αλλά τα αισθήματα δεν εξαρτώνται από τα ονόματα. Και πόσο διαφορετικό είναι αυτό το κείμενο από την αθλιότητα που βαραίνει τις τελευταίες μέρες την πόλη μας!

Εύγε κύριε Κωνσταντογιάννη!

Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, ο δήμαρχος, εξέφρασε την άποψη ότι στις εκδηλώσεις πρέπει να παίρνουν το λόγο μόνο πρόσωπα με θεσμική ιδιότητα. Αν εξετάσει κανείς αυτή την άποψη ως προς το τυπικό της μέρος, έχει δίκιο. Επί της ουσίας, του απάντησε, πολύ εύστοχα κατά τη γνώμη μου, ο δημοτικός σύμβουλος της ελάσσονος μειοψηφίας κύριος Κωνσταντογιάννης, πως "εμείς φτιάχνουμε τους θεσμούς".
Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα, 6 μόλις δευτερολέπτων, για να προσδώσω έμφαση στα λεγόμενα του:

Η Μέρα της Παγγαίας

Τα Καμένα - 3

Τα Καμένα - 2

Τα Καμένα - 1

Η εικόνα που βλέπετε παραπάνω, είναι μια αποτύπωση των καμένων περιοχών στις πρόσφατες πυρκαγιές, στην περιοχή από Αρχαία Κόρινθο μέχρι Χιλιομόδι, πάνω σε χάρτη του Google. Αναλογιστείτε το μέγεθος της καταστροφής, αναστοχαστείτε πώς καταντήσαμε έτσι και θα τα πούμε αναλυτικότερα. Αύριο και μεθαύριο θα ανεβάσω την ίδια αποτύπωση από άλλες οπτικές γωνίες. Κάντε κλικ πάνω στις εικόνες για να τις δείτε στο σωστό μέγεθος. Προτρέπω, όποιον το επιθυμεί, να τις αναδημοσιεύσει, ιδίως αν πρόκειται για κορινθιακή ιστοσελίδα. Την αποτύπωση αυτή έκανε ένας πολύ καλός blogger και αληθινός ΠΟΛΙΤΗΣ, τη δουλειά του οποίου θα παρουσιάσω στο post για τις καμένες εκτάσεις και τα καμένα μυαλά που θα αναρτήσω μετά τις φωτογραφίες.

Γλασκώβη 2020: Η Πόλη Που Ονειρεύεται

Σχεδόν ένα χρόνο πρίν, παρουσιάσαμε το πρόγραμμα "Γλασκώβη 2020: Η Πόλη Που Ονειρεύεται". Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στην αρχική ανάρτηση. Σήμερα, παρουσιάζουμε ένα podcast του think tank Demos που στήριξε αυτό το πρόγραμμα. Αν το ακούσετε (διάρκεια 6,5 λεπτά περίπου) θα αντιληφθείτε ότι το πρόγραμμα αυτό, πολύτιμο για οποιονδήποτε policymaker, ήταν πρωτίστως και περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ένα πρόγραμμα παιδείας, ένα πρόγραμμα κουλτούρας.



Τα του προγράμματος στο σύνολό του, μπορείτε να διαβάσετε στο σχετικό βιβλίο με τις 122 σελίδες που εξεδόθη από το Demos και το οποίο μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Ο Κορίνθιος

Από σήμερα, αποφάσισα να στήσω ένα άλλο ιστολόγιο, με τίτλο 'Ο Κορίνθιος' και ηλεκτρονική διεύθυνση okorinthios.blogspot.com. Εκεί θα αναρτώ κείμενα που μπορεί να έχουν ενδιαφέρον για μένα, δεν εμπίπτουν όμως στους σκοπούς για τους οποίους στήθηκε το παρόν ιστολόγιο και αναφέρονται κάτω από τον τίτλο του.
Εννοείται πως το korinthos θα συνεχίσει κανονικά το δρόμο του, αν και, ίσως, με μικρότερη συχνότητα δημοσιεύσεων. Θέλω όμως με αυτή την αφορμή να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους εσάς που διαβάζετε, συμμετέχετε, σχολιάζετε αυτό το ιστολόγιο και τις αναρτήσεις του και εύχομαι να σας ξαναβρώ μεν στο νέο ιστολόγιο, αλλά να μην εγκαταλείψετε και τούτο...

Πρωτοβουλία Ενάντια στον Άνθρακα

Στην ήδη επιβαρυμένη οικολογικά περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου από τη λειτουργία του εργοστασίου της ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και της υπό ολοκλήρωση μονάδας συμπαραγωγής, καθώς και της μονάδας συνδυασμένου κύκλου με φυσικό αέριο, τώρα θα προστεθεί άλλη μία ρυπογόνος επένδυση, μία τεράστια μονάδα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος ισχύος 600 Μεγαβάτ, με καύσιμο λιθάνθρακα. Αυτό θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία και το φυσικό περιβάλλον σε Άσπρα Σπίτια, Άγιο Νικόλαο, Αντίκυρα, Δίστομο, Κυριάκι και πολλά άλλα μέρη.

Η καύση του άνθρακα αποτελεί τη σπουδαιότερη αιτία της αυξημένης εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα. Αυτό είναι κύρια υπεύθυνο για την εμφάνιση του φαινομένου του θερμοκηπίου, του φωτοχημικού νέφους, της όξινης βροχής και των τοξικών ατμοσφαιρικών ρύπων.

Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε και τις εκπομπές στερεών ρύπων όπως ιπτάμενη τέφρα, οξείδια του θείου, σκόνη άνθρακα που θα διαφεύγει κατά την μεταφορά και την εκφόρτωσή του, σκόνη αλουμινίου και αλουμίνας από το υφιστάμενο εργοστάσιο, και που σύμφωνα με όλους τους διεθνείς αναλυτές, αλλά και σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της ίδιας της χώρας μας από τις βεβαρημένες από αυτά τα υλικά περιοχές της Πτολεμαΐδας / Κοζάνης και Μεγαλόπολης, υπεύθυνα για την εμφάνιση κυριολεκτικής επιδημίας σοβαρών ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος και όχι μόνο, όπως αλλεργίες, άσθμα, καρκίνος, πνευμονοκονίαση, καρδιαγγειακά προβλήματα κλπ, καθώς και ραγδαίας αύξησης της θνησιμότητας του πληθυσμού.

Μάλιστα, σε ότι αφορά τον λιθάνθρακα, αυτός θα μεταφέρεται με μεγάλα φορτηγά πλοία τύπου bulk-carrier της τάξεως των 150.000 τόννων, τα οποία επειδή δεν χωράνε να περάσουν από τον Ισθμό της Κορίνθου, θα διαπλέουν όλο τον Κορινθιακό Κόλπο από δυσμάς (Πάτρα) προς ανατολάς και θα ρυπαίνουν στεριά και θάλασσα καθ'όλη την πορεία τους με την τοξική σκόνη που θα σηκώνεται από τον άνεμο.

Οι ποσότητες ατμοσφαιρικών ρύπων, που θα εκπέμπει όλο αυτό το βιομηχανικό συγκρότημα σε ετήσια βάση, είναι
-περίπου 4,5 εκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του άνθρακα,
-περίπου 4 εκατομμύρια τόννοι διοξειδίου του θείου και του αζώτου,
-περίπου 800 χιλιάδες τόννοι ιπτάμενης τέφρας,
-περίπου 80 χιλιάδες τόννοι τοξικά μέταλλα (ανάμεσά τους και ραδιενεργά όπως ουράνιο και θόριο), κατάλοιπα λιθάνθρακα, υδράργυρος και διάφορα αλκαλικά υγρά.

Όλοι αυτοί οι ρύποι θα παρασύρονται από τους βόρειους/βορειοδυτικούς ανέμους, θα μεταφέρονται στην απέναντι από τα Άσπρα Σπίτια παραλία του Νομού Κορινθίας, και θα διασκορπίζονται εκεί, σε πολύ μεγαλύτερη έκταση (Αίγιο, Κιάτο, Ξυλόκαστρο, Ακράτα, Δερβένι, Κόρινθος, Λουτράκι και πολλά άλλα).

Είναι μάλιστα σχεδόν βέβαιο, ότι ο ιδιώτης επενδυτής δεν πρόκειται να λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων της περιοχής. Οι κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του επιτρέπουν την αγορά δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων, με πολύ μικρό κόστος. Άλλωστε αυτή την πρακτική εφαρμόζει και η εταιρεία ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ εδώ και αρκετά χρόνια.

Τέλος, για την ψύξη της μονάδας χρειάζονται κάθε χρόνο 1 εκατομμύριο κυβικά μέτρα θαλασσινού νερού, που θα επιστρέφουν στην θάλασσα με θερμοκρασία 50-60 βαθμών Κελσίου, καταστρέφοντας ό,τι έχει απομείνει από την ιχθυοτροφία και την υποθαλάσσια βλάστηση.

Έτσι είναι εύκολο να καταλάβει καθένας τις ανεπανόρθωτες συνέπειες για την δημόσια υγεία, για κάτοικους και επισκέπτες (λόγω παραθεριστικού χαρακτήρα) που θα έχει η νέα αυτή εστία μόλυνσης στην ευρύτερη περιοχή. Εκτός αυτού ότι θα υποβαθμίσει το περιβάλλον και όποιες άλλες βιοποριστικές δραστηριότητες υπάρχουν από αλιεία, τουρισμό και γεωργία. Όλα αυτά, στο βωμό της αλόγιστης ανάπτυξης, που αποφασίζουν άλλοι (οι δήθεν «ανεξάρτητες αρχές», για να εξυπηρετήσουν τα ξένα και ντόπια συμφέροντα. Όλοι οι πολίτες πρέπει να εναντιωθούν ενεργά σε αυτές τις μεθοδεύσεις.

---------------------------------------------------------------------------------------------------
Ανάρτησα σήμερα το παραπάνω το κείμενο και το σχέδιο που έλαβα ταχυδρομικά. Αυτό το έκανα όχι γιατί συμφωνώ 100% με το κείμενο, αλλά γιατί η δημοσίευση κειμένων τοπικού ενδιαφέροντος, ασχέτως οπτικής γωνίας, είναι μέσα στο dna αυτού του ιστολογίου, όπως έχει επανειλημμένα δηλωθεί. Μόνη μου ένσταση, το γεγονός ότι μου ταχυδρομήθηκε ανώνυμα. Με την εξαίρεση αυτής της φοράς, δηλώνω ότι δεν θα αναρτώ κείμενα που μου στέλνονται ανώνυμα. Η ανωνυμία είναι ακατανόητη, συνομωτική, κάποτε ύποπτη και σε κάθε περίπτωση, δηλωτική αδυναμίας του υποκειμένου της να αναλάβει την ευθύνη των λεγομένων του.

Τροφή για το 2008

Τώρα στις γιορτές, όλοι θέλουν να κάνουν απολογισμούς. Εμένα αντίθετα με έλκει περισσότερο η ιδέα της ανακάλυψης πραγμάτων που θα με συναρπάσουν το νέο χρόνο. Επειδή όμως δεν βρίσκω τίποτα συγκλονιστικό στο μικρόκοσμο της πόλης μου, η οποία, λυπάμαι, αλλά έχει βαλτώσει εδώ και πολλά χρόνια σε ένα δυσώδες έλος, λέω να μοιραστώ μαζί σας κάτι από το χώρο της διανόησης.

Όλα ξεκίνησαν όταν βρήκα το χρόνο και ξαναδιάβασα το κλασικό και εν πολλοίς ξεπερασμένο αν και όχι παλιό, του 1993, άρθρο του Samuel Huntington για τη σύγκρουση των πολιτισμών 'The Clash of Civilizations?' (όλο το άρθρο, εδώ). Το κείμενο ξεκινά ως εξής (η πρόχειρη μετάφραση δική μου):

“Η παγκόσμια πολιτική εισέρχεται σε μια καινούργια φάση και οι διανοούμενοι δεν δίστασαν να παράξουν εκδοχές της νέας τάξης πραγμάτων. Το τέλος της ιστορίας, η αναζωπύρωση παραδοσιακών συγκρούσεων μεταξύ εθνών-κρατών, και η αποδυνάμωση του έθνους-κράτους υπό τη διαλυτική επίδραση του φυλετισμού και της παγκοσμιοποίησης, μεταξύ άλλων. Κάθε μία από αυτές τις εκδοχές απεικονίζει κομάτια της επερχόμενης πραγματικότητας. Εντούτοις, όλες χάνουν ένα κρίσιμο, στην πραγματικότητα το κεντρικό συστατικό αυτών που θα συστήσουν μάλλον την παγκόσμια πολιτική.

Κάνω την υπόθεση ότι η θεμελιώδης πηγή σύγκρουσης σε αυτό το νέο κόσμο δεν θα είναι πρωταρχικά ιδεολογική ή οικονομική. Οι μεγάλες διαιρέσεις μεταξύ των ανθρώπων και η κυρίαρχη πηγή των συγκρούσεων θα είναι πολιτιστική. Τα έθνη-κράτη θα παραμείνουν οι πιό ισχυροί παίκτες στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, αλλά οι κυρίαρχες συγκρούσεις της παγκόσμιας πολιτικής θα προκύψουν μεταξύ κρατών και ομάδων από διαφορετικούς πολιτισμούς.”

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, πολύ μελάνι έχει κυλήσει στις πένες της διανόησης. Έχω όμως την ευκαιρία να μεταφέρω εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση που είχα την τύχη να συζητήσω εν συντομία, με τον λέκτορα του αγγλικού πανεπιστημίου Oxford Brookes, Dr Marius Turda, στις παρυφές μιας ομιλίας του για την ευγονική και τις πολιτικές που στηρίζονταν σ’ αυτήν, στα Βαλκάνια του μεσοπολέμου. Η υπόθεση αυτή πραγματεύεται ότι η μεγάλη σύγκρουση του μέλλοντος θα είναι ανάμεσα σε αυτούς που ορμώμενοι από τα μεγάλα επιτεύγματα της μοριακής βιολογίας και της γενετικής θα υιοθετήσουν την αντίληψη πως μπορούμε να βελτιώσουμε το είδος μας και άρα θα συγκρουστούν με την αντίληψη των περισσότερων θρησκειών πως ο άνθρωπος ως θεϊκό δημιούργημα δεν επιδέχεται βελτίωσης, και αυτών που όντας αληθινά πιστοί στα θρησκευτικά τους δόγματα θα αμυνθούν (συγκροτώντας ίσως ένα απίθανο για τα σημερινά δεδομένα μέτωπο;) και θα κληθούν άρα να κάνουν, αμφότεροι, επιλογές που θα καθορίσουν την ίδια τους τη ζωή και άρα και των απογόνων τους.

Τι λέτε;

Ευτυχισμένο 2008!

Οπτικές Ίνες και Οπτική Οξύτης

Αντιγράφω από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ της 14ης/12ου/2007 (τα bold δικά μου):

Στη μελέτη και κατασκευή του πρώτου στην Ελλάδα Δικτύου Οπτικών Ινών σε οικίες (FTTH, Fiber-to-the-home) προχωρά η OPTRONICS TECHNOLOGIES ΑΒΕΤΕ. Η εταιρεία υπέγραψε πρόσφατα τη σύμβαση κατασκευής του Μητροπολιτικού Δικτύου Οπτικών Ινών του δήμου Καρδίτσας, στο πλαίσιο των προγραμμάτων της ΚτΠ για τη διασύνδεση των δημόσιων κτιρίων.

Η OPTRONICS TECHNOLOGIES έχει ήδη ξεκινήσει τη μελέτη εφαρμογής του Μητροπολιτικού Δικτύου και επιπλέον της συμβατικής αυτής υποχρέωσης προσφέρει χωρίς καμία χρέωση μία πλήρη μελέτη ανάπτυξης του δικτύου σε ολόκληρη την πόλη της Καρδίτσας. Με αυτό τον τρόπο η μελέτη συνδυάζει την κατασκευή του Μητροπολιτικού Δικτύου με τη μελλοντική επέκταση και εξέλιξη της πόλης με σύνδεση οπτικών ινών στα σπίτια.

Στο πλαίσιο της μελέτης σύνδεσης οπτικών ινών στα σπίτια, η OPTRONICS θα προσφέρει δωρεάν την κατασκευή πιλοτικού δικτύου οπτικών ινών σε επιλεγμένη περιοχή της πόλης, κάνοντας έτσι την Καρδίτσα την πρώτη πόλη στην Ελλάδα με διασύνδεση υπερ-ευρυζωνικών ταχυτήτων επικοινωνίας.

Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της OPTRONICS TECHNOLOGIES, κ. Γεώργιο Παπαστεργίου, η μελέτη και κατασκευή του πιλοτικού δικτύου FTTH της Καρδίτσας θα συνδυαστεί με το Μητροπολιτικό Δίκτυο και θα επιτρέψει συνδέσεις της τάξεως του 1Gbps στο σπίτι.

Η OPTRONICS TECHNOLOGIES σχεδιάζει, σύντομα, να κάνει διαθέσιμο το μοντέλο ανάπτυξης δικτύων οπτικών ινών στα σπίτια σε φορείς όπως δήμους, οικισμούς ή κατασκευαστές ανάπτυξης οικιστικών περιοχών που πιθανώς ενδιαφέρονται να αναπτύξουν τις περιοχές τους.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Τι κόστισε άραγε αυτή η πρωτιά για τους Πολίτες της Καρδίτσας; Τίποτα. Όπως αναφέρεται ρητά στο κείμενο, η Καρδίτσα εξασφάλισε δωρεάν μελέτη ανάπτυξης δικτύου οπτικών ινών για όλη την πόλη ΚΑΙ δωρεάν κατασκευή πιλοτικού δικτύου οπτικών ινών σε επιλεγμένη περιοχή της πόλης. Εμείς αρκεστήκαμε στην μελέτη και κατασκευή του Μητροπολιτικού Δικτύου μόνο (αυτό που ενώνει τα δημόσια κτίρια) αλλά και γι αυτό δεν είδαμε πρόσφατα κανένα δελτίο τύπου που να μας πληροφορεί για την πρόοδο των εργασιών.

Αποδεικνύεται έτσι για άλλη μια φορά πως η πρωτιά, ή εν πάσει περιπτώσει η διάκριση, δεν είναι πολλές φορές θέμα χρημάτων και υποδομών αλλά επίδειξης ευρύνοιας και σωστών αντανακλαστικών. Για να το θέσω με όρους ... οφθαλμολογικούς, απαιτείται μια κάποια οπτική οξύτης.

Merry Christmas!

pimp myspace profile

Άλλη μια Εκδήλωση Φανφάρα

Άλλη μια εκδήλωση χωρίς αντίκρυσμα για την κοινωνία έγινε χθες στην πόλη μας. Ήταν μια τυπική επαρχιώτικη επιστημονική εκδήλωση όπου οι χαιρετισμοί υπερέβαιναν σε χρόνο την καθεαυτό επιστημονική ομιλία (ήδη από το πρόγραμμα προβλέπονταν 30 λεπτά χαιρετισμοί και 20 λεπτά ομιλία!). Στόχος η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού για τον επικίνδυνο εχθρό που λέγεται χοληστερίνη.
Μα, ειλικρινά, υπάρχει έστω και ένας έλληνας που να μην έχει ακούσει ότι η χοληστερίνη όταν υπερβαίνει κάποια όρια είναι βλαπτική;
Νομίζω πως άλλες ανάγκες εξυπηρετούσε αυτή η εκδήλωση, όπως άλλωστε και οι περισσότερες του είδους της. Να κάνουν ρεκλάμα οι κύριοι με τις γραβάτες. Από αυτούς εξαιρώ τον κύριο ομιλητή που και καλά μίλησε και ανάγκη ρεκλάμας δεν έχει. Όπως δεν έχει τέτοια ανάγκη και ο πρόεδρος των φαρμακοποιών, που έσπευσε να συμβάλλει στην εκδήλωση χωρίς να σκεφθεί τι στην πραγματικότητα υπηρετεί.
Η όλη εκδήλωση καλύφθηκε οικονομικά από τη χορηγία δυο φαρμακευτικών εταιρειών και μιας εφημερίδας. Τα χρήματα αυτά εκτιμώ προσωπικά ότι πήγαν στα σκουπίδια, επαναλαμβάνω με όρους κέρδους για την κοινωνία και όχι προσωπικής προβολής. Είναι όμως κρίμα. Γιατί με χρήματα σαν κι αυτά, θα μπορούσαν να λάβουν χώρα κοινωνικά επωφελείς δράσεις. Για παράδειγμα, με τα λεφτά των χορηγιών θα μπορούσαν να μοιραστούν κουπόνια σε όλους τους μαθητές πχ της 5ης τάξης του δημοτικού για να εξετάσουν δωρεάν τη χοληστερίνη τους, ή και να γίνει συντονισμένη αιμοληψία στα σχολεία με την άδεια των γονέων και των δασκάλων. Τότε πραγματικά θα φέρναμε το θέμα στο τραπέζι κάθε οικογένειας, θα αποκαλύπταμε περιστατικά οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας και θα προσφέραμε ουσιαστική υπηρεσία στη δημόσια υγεία. Ακόμα και αν τα παιδιά μας αποκαλύπτονταν όλα υγιή, πράγμα ανέφικτο αφού τα ελληνόπουλα είναι πρωταθλητές στην παχυσαρκία, θα τίθεντο οι βάσεις για σωστή πρόληψη, αφού αυτή και η παιδεία πάνε χέρι-χέρι.
Με πραγματικό κόστος για μαζική μέτρηση της χοληστερίνης, κάτω από 1€ ανά δείγμα, όπως με πληροφόρησαν φίλοι μου μικροβιολόγοι, θα μπορούσαμε αντί για την εκδήλωση φανφάρα να προσδιορίσουμε τη χοληστερίνη ΟΛΩΝ των μαθητών της πόλης μας.
Έτσι όμως, πώς θα έκαναν ρεκλάμα οι κύριοι με τις γραβάτες; Πώς θα τους έδειχναν τα τοπικά κανάλια; Πώς θα τους πρόβαλε ο αδέκαστος τοπικός τύπος;

Ποιός Επιθυμεί την Αστική Ποδηλατοκίνηση;

Ο φίλος Traveller επιστρέφει με τις εντυπώσεις του από την παρουσίαση ενός βιβλίου για την αστική ποδηλατοκίνηση. Περιγράφει με σαφήνεια τι ακούστηκε και ρίχνει στο τέλος και μια καταπληκτική ιδέα: Να χαρίσουμε από ένα τέτοιο βιβλίο στους δημοτικούς συμβούλους της πόλης μας. Ίσως τώρα με τις γιορτές να βρουν χρόνο να το διαβάσουν και -πού ξέρεις- να αναλάβουν κάποια πρωτοβουλία. Άλλωστε ο δήμαρχος -και μπράβο του- συμμετείχε και στην πρώτη και στη δεύτερη ποδηλατάδα που διοργανώθηκαν στην πόλη μας. Μόνο που πρέπει όλοι να πάρουν θέση, να καταθέσουν προτάσεις και κυρίως η πλειοψηφία, να μετουσιώσει τις όποιες προθέσεις της σε πράξη, ακούγοντας και λαμβάνοντας υπόψιν τις απόψεις όλων!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Αγαπητέ Mike,

Πριν από λίγο επέστρεψα από την εκδήλωση με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου "Ποδήλατο, Οδηγός σχεδιασμού και αξιολόγησης δικτύων"

Οι εντυπώσεις μου ιδιαίτερα θετικές!
Η αίθουσα σχεδόν γεμάτη (περισσότερα από 80 άτομα - μπορεί να λέω και λίγα), με παρευρισκόμενους τον κ. Βλαστό (τον συγγραφέα του βιβλίου που έχει συνδέσει το όνομά του με τις προσπάθειες για την ανάπτυξη της ποδηλατικής συνείδησης στην Ελλάδα), τον πρώην δήμαρχο Καρδίτσας (πρωτεργάτη της πόλης-πρότυπο για το ποδήλατο), αλλά και τον υπουργό Μεταφορών κ. Χατζηδάκη (ε, κάτι θα του έμεινε πιστεύω από όσα ενδιαφέροντα ακούστηκαν).

Πράγματα που ακούστηκαν και προσωπικά θα μου μείνουν:

-Θα πρέπει να εξετάσουμε το ποδήλατο και από πλευράς τουρισμού, μιας και κρίνοντας από την Ευρώπη, μπορεί να αναδείξει σημαντικά μια πόλη που είναι φιλική προς το ποδήλατο. Οι ξένοι Ευρωπαίοι άλλωστε έχουν συνηθίσει να κινούνται με ποδήλατο.

-Αυξάνονται οι ποδηλάτες που κινούνται στους δρόμους τα τελευταία χρόνια.

-Το βιβλίο περιλαμβάνει οδηγό σχεδιασμού δικτύου ποδηλατοδρόμων που έχει βασιστεί σε 19 ελληνικές πόλεις.

-Προτείνει μεθοδολογία για αξιολόγηση εφικτότητας υλοποίησης δικτύου ποδηλατοδρόμων σε μια πόλη, και πώς θα μπορέσει το δίκτυο αυτό να δουλέψει σε μια "παρθένα" αγορά (που δεν έχει ποδηλατόδρομους).

-Θα πρέπει να αυξήσουμε τους χρήστες ποδηλάτου υιοθετώντας και τρίκυκλα ποδήλατα, που είναι πιο ασφαλή (για ηλικιωμένους, γονείς με παιδιά κτλ).

-Θα πρέπει να συνδυάσουμε την μετακίνηση με τα πόδια, το ποδήλατο και τα ΜΜΜ
(θέσεις στάθμευσης σε σταθμούς μετεπιβίβασης, να επιτραπεί η μεταφορά ποδηλάτων στα ΜΜΜ - ο προαστιακός το κάνει ήδη).

Ο δήμαρχος της Λαμίας, εστίασε την προσοχή του σε 2 παράγοντες που πρέπει να λάβουμε υπόψη για την επιτυχία αποδοχής της χρήσης του ποδηλάτου σε μια πόλη:

-Δεν θα πρέπει να δούμε το ποδήλατο μόνο ως μέσο αναψυχής, αλλά θα πρέπει να ενταχθεί στην καθημερινότητά μας (δουλειά, σχολείο κλπ).

-Πρέπει να επενδύσουμε στα παιδιά και την ενημέρωσή τους για να έχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα! Τα παιδιά το συνηθίζουν και μετά είναι δύσκολο να αλλάξουν συνήθειες.

Ο κ. Βλαστός επισήμανε:

- Θα πρέπει να δούμε το ποδήλατο ως σύμβολο πολιτισμού και ευγένειας.

-Οι ποδηλάτες αποτελούν τους Γκάντι της ασφάλτου, που με την παρουσία τους διεκδικούν και δηλώνουν 'παρών'.

-Είναι απίστευτο που στην Ελλάδα υπάρχει μια πόλη σαν την Καρδίτσα!

-Απευθυνόμενος προς τον κ. Χατζηδάκη είπε "Γι αυτό είστε πολιτικοί. Για να τραβήξετε την κοινωνία προς τα εμπρός".

Ο πρώην δήμαρχος Καρδίτσας τόνισε:

- Το τρίπτυχο επιτυχίας του ποδηλάτου στην πόλη του:
Καλή ρυμοτομία, επίπεδη πόλη και κουλτούρα Καρδιτσιωτών ως προς τη χρήση του ποδηλάτου (τα 2 τα έχουμε έτοιμα ήδη σαν Κόρινθος!)

-Επίσης, άλλα 3 σημαντικά πράγματα που βοήθησαν ήταν: η πολιτική βούληση του Δημοτικού Συμβουλίου, η επιστημονική στήριξη του κ. Βλαστού και των συνεργατών του και η τεχνική υπηρεσία του δήμου.

-Έχουμε οδηγηθεί σαν χώρα στο μοτίβο 'κάθε χωριό και στάδιο' και έχουμε φτιάξει ένα σωρό πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής που, δυστυχώς στην σχεδόν απόλυτη πλειονότητα, δε λειτουργούν.

-Οι ποδηλατόδρομοι στην Καρδίτσα είναι άψογοι και από πλευράς τεχνικού σχεδιασμού (οπότε σημαντική ήταν η συμβολή των μηχανικών).

Κλείνοντας, να σας ενημερώσω ότι το βιβλίο κοστίζει 30 Ευρώ και ρίχνοντας του μια ματιά, αξίζει να το αγοράσετε (για δική σας χρήση ή για δώρο στους δημοτικούς συμβούλους της πόλη σας).
Στη διάθεση όποιου θέλει να του δανείσω να το επεξεργαστεί αναλυτικότερα.

Αυτά τα κυριότερα σημεία από την σημερινή εκδήλωση. Ευχαριστώ και πάλι τον Mike για την ενημέρωση που μας παρείχε σχετικά με την συγκεκριμένη εκδήλωση.

'Κόβουν' τα Τραπεζάκια Έξω (ΤΑ ΝΕΑ)

Το παρακάτω κείμενο είναι της δημοσιογράφου ΣΙΛΑΣ ΑΛΕΞΙΟΥ από το φύλλο της 8ης Δεκεμβρίου 2007 της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ.

Παράνομες έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας τις κατασκευές προστεγασμάτων με τις οποίες επεκτείνουν τον χώρο των καταστημάτων τους στα πεζοδρόμια οι ιδιοκτήτες καταστημάτων αναψυχής. Το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ, επικαλούμενο το άρθρο 24 του Συντάγματος για την προστασία του πολεοδομικού σχεδιασμού στον οποίο υπάγονται και οι κοινόχρηστοι χώροι, αλλά και τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό, έκρινε ότι είναι ρητά αντίθετη στην πολεοδομική νομοθεσία η κατασκευή προστεγάσματος με κάθετα στηρίγματα σε πεζόδρομους, πεζοδρόμια και κοινόχρηστους χώρους και για τον λόγο αυτό διατάσσει την άμεση αφαίρεσή τους από όλες τις καφετέριες, τις ταβέρνες και τα συναφή καταστήματα. Σύμφωνα με την ίδια απόφαση οι καταστηματάρχες έχουν δικαίωμα να τοποθετούν τέντες πάνω από τους κοινόχρηστους χώρους, με οριζόντια στηρίγματα επί των τοίχων των κτιρίων (όχι κάθετα) που δεν θα προεξέχουν από τις βεράντες των οικημάτων και δεν θα βγαίνουν εκτός του περιγράμματος της οικοδομικής γραμμής.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Απαγορεύονται τα προστεγάσματα;
Οι τέντες δεν μπορούν να προεξέχουν από τις βεράντες των οικημάτων;
Μα σε ποιο πλανήτη ζει το Συμβούλιο της Επικρατείας;