Ελάτε να Συζητήσουμε για την Υγεία

Άλλη μια Εκδήλωση Φανφάρα

Άλλη μια εκδήλωση χωρίς αντίκρυσμα για την κοινωνία έγινε χθες στην πόλη μας. Ήταν μια τυπική επαρχιώτικη επιστημονική εκδήλωση όπου οι χαιρετισμοί υπερέβαιναν σε χρόνο την καθεαυτό επιστημονική ομιλία (ήδη από το πρόγραμμα προβλέπονταν 30 λεπτά χαιρετισμοί και 20 λεπτά ομιλία!). Στόχος η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού για τον επικίνδυνο εχθρό που λέγεται χοληστερίνη.
Μα, ειλικρινά, υπάρχει έστω και ένας έλληνας που να μην έχει ακούσει ότι η χοληστερίνη όταν υπερβαίνει κάποια όρια είναι βλαπτική;
Νομίζω πως άλλες ανάγκες εξυπηρετούσε αυτή η εκδήλωση, όπως άλλωστε και οι περισσότερες του είδους της. Να κάνουν ρεκλάμα οι κύριοι με τις γραβάτες. Από αυτούς εξαιρώ τον κύριο ομιλητή που και καλά μίλησε και ανάγκη ρεκλάμας δεν έχει. Όπως δεν έχει τέτοια ανάγκη και ο πρόεδρος των φαρμακοποιών, που έσπευσε να συμβάλλει στην εκδήλωση χωρίς να σκεφθεί τι στην πραγματικότητα υπηρετεί.
Η όλη εκδήλωση καλύφθηκε οικονομικά από τη χορηγία δυο φαρμακευτικών εταιρειών και μιας εφημερίδας. Τα χρήματα αυτά εκτιμώ προσωπικά ότι πήγαν στα σκουπίδια, επαναλαμβάνω με όρους κέρδους για την κοινωνία και όχι προσωπικής προβολής. Είναι όμως κρίμα. Γιατί με χρήματα σαν κι αυτά, θα μπορούσαν να λάβουν χώρα κοινωνικά επωφελείς δράσεις. Για παράδειγμα, με τα λεφτά των χορηγιών θα μπορούσαν να μοιραστούν κουπόνια σε όλους τους μαθητές πχ της 5ης τάξης του δημοτικού για να εξετάσουν δωρεάν τη χοληστερίνη τους, ή και να γίνει συντονισμένη αιμοληψία στα σχολεία με την άδεια των γονέων και των δασκάλων. Τότε πραγματικά θα φέρναμε το θέμα στο τραπέζι κάθε οικογένειας, θα αποκαλύπταμε περιστατικά οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας και θα προσφέραμε ουσιαστική υπηρεσία στη δημόσια υγεία. Ακόμα και αν τα παιδιά μας αποκαλύπτονταν όλα υγιή, πράγμα ανέφικτο αφού τα ελληνόπουλα είναι πρωταθλητές στην παχυσαρκία, θα τίθεντο οι βάσεις για σωστή πρόληψη, αφού αυτή και η παιδεία πάνε χέρι-χέρι.
Με πραγματικό κόστος για μαζική μέτρηση της χοληστερίνης, κάτω από 1€ ανά δείγμα, όπως με πληροφόρησαν φίλοι μου μικροβιολόγοι, θα μπορούσαμε αντί για την εκδήλωση φανφάρα να προσδιορίσουμε τη χοληστερίνη ΟΛΩΝ των μαθητών της πόλης μας.
Έτσι όμως, πώς θα έκαναν ρεκλάμα οι κύριοι με τις γραβάτες; Πώς θα τους έδειχναν τα τοπικά κανάλια; Πώς θα τους πρόβαλε ο αδέκαστος τοπικός τύπος;

Όνειδος

Η εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ" τα λέει όλα σε άρθρο της με τίτλο 'Όνειδος'.
Εξίσου καλά τα λέει και ο Νίκος Δήμου σε άρθρο με τον εύστοχο τίτλο 'Επανίδρυση ή Κατάρρευση;'

Εμείς από την πλευρά μας, ως πολίτες, περιμένουμε:

1) πότε θα σοβαρευτεί ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση και αντί για θεωρίες συνωμοσίας να συντονίσουν επιτέλους το έργο της πυρόσβεσης,
2) πότε θα ακούσουμε από υπεύθυνα χείλη, όχι το μοίρασμα ψιχίων στους πυρόπληκτους, αλλά την εξασφάλιση κεφαλαίων από συγκεκριμένους φόρους για ένα ταμείο για την προστασία και την αναγέννηση του περιβάλλοντος σε μόνιμη βάση και άσχετα από την επικαιρότητα,
3) πότε η αντιπολίτευση θα οργανώσει εκδηλώσεις υπέρ του περιβάλλοντος και κατά της κυβερνητικής αφασίας. Όταν θα σβήσουν οι φωτιές; Όταν θα έχουν ήδη γίνει οι εκλογές; Οι πολιτικές εκδηλώσεις δεν είναι καπήλευση του εθνικού δράματος, είναι αυτονόητη βασική υποχρέωση της αντιπολίτευσης. Επιτέλους, ας πάψει (όλη) η αντιπολίτευση να αυτοευνουχίζεται!!

Διαμαρτυρία για τη Δυσοσμία

Στην πόλη έχουν τοιχοκολληθεί αφισέτες που διαφημίζουν συγκέντρωση-διαμαρτυρία κατά της βρώμας που μας πνίγει τα βράδια, χάρη σε μερικούς 'ευαίσθητους' συμπολίτες μας, ιδιοκτήτες πτηνοτροφικών μονάδων. Για το ίδιο θέμα είχαμε πρόσφατα αναρτήσει άρθρο με τίτλο 'Δυσοσμία'. Αντιγράφω το πλήρες κείμενο της αφισέτας:

ΦΘΑΝΕΙ ΠΙΑ

Χρόνια τώρα μας πνίγει η δυσοσμία και η βρώμα από
τις πτηνοτροφικές και κτηνοτροφικές μονάδες στην
περιοχή μας




ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

Παρασκευή 24 Αυγούστου στις 10 το πρωί στα
Περιβολάκια στη συγκέντρωση των πολιτών για να
υψώσουμε την φωνή μας κατά της αδιαφορίας των
αρχών

Ένωση 11 συλλόγων και Φορέων πολιτών της
ευρύτερης περιοχής Κορίνθου - Λουτρακίου

Εγκαταλειμμένοι Αμιαντοσωλήνες

Από το διακεκριμένο συμπολίτη μας κύριο Δ. Γκέλη, ελάβαμε την παρακάτω επιστολή που συνοδεύεται και από τις σχετικές φωτογραφίες και την αναδημοσιεύουμε ως έχει.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

O αμίαντος είναι ένα καλά αναγνωρισμένο καρκινογόνο υλικό. Ο αμίαντος προκαλεί καρκίνο του πνεύμονος, μεσοθηλίωμα (κακοήθης όγκος) και άλλους καρκίνους. Σε υψηλότατο κίνδυνο πρωταρχικά βρίσκονται όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με τον αμίαντο και εκτίθενται μακροχρονίως σ’ αυτόν. Το κάπνισμα δρα συνεργικά με τον αμίαντο πολλαπλασιάζοντας έτσι τον κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου του πνεύμονος. Παρά το γεγονός ότι η χρησιμοποίηση του αμιάντου έχει απαγορευτεί δια νόμου στην Ευρωπαϊκή ένωση και την Ελλάδα οι κίνδυνοι έκθεσης στον αμίαντο δεν έχουν περιοριστεί και απεναντίας έχουν αυξηθεί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στις πόλεις και στην ελληνική ύπαιθρο χρησιμοποιήθηκαν καπνοδόχοι από αμιαντοτσιμέντο στις εγκαταστάσεις των καλοριφέρ, καθώς και στις αμιαντοτσιμεντοσκεπές. Η χρησιμοποίηση αυτών των υλικών τα τελευταία 40 χρόνια και η φυσική παλαίωση και φθορά τους αναγκάζει καθημερινώς τους κατόχους των πεπαλαιωμένων αμιαντούχων υλικών να τα αντικαθιστούν με άλλα υλικά ανθεκτικότερα και μη καρκινογόνα. Στις παρατιθέμενες φωτογραφίες διακρίνονται στο πεζοδρόμιο της οδού Κολιάτσου και Αποστόλου Παύλου στην Κόρινθο, εγκαταλελειμμένοι αμιαντοτσιμεντοσωλήνες, φθαρμένοι και διαβρωμένοι, άρα καρκινογενετικά ρυπογόνοι.
Οι σωλήνες αυτοί αφέθησαν εκεί προφανώς για να τις παραλάβουν τα απορριμματοφόρα του Δήμου Κορίνθου. Φυσικά οι υπάλληλοι καθαριότητος εδώ και μια εβδομάδα δεν τους παραλαμβάνουν και οι σωλήνες με τις αμιαντοΐνες τους, που απελευθερώνονται στον αέρα συμβάλλουν στην καρκινογόνο ατμοσφαιρική ρύπανση της Κορίνθου. Εδώ γίνεται ορατό το τεράστιο πρόβλημα της συλλογής και απόρριψης σε ειδικό χώρο αυτού του ισχυρά καρκινογόνου υλικού. Ο Δήμος Κορίνθου δεν διαθέτει ειδική χωματερή απόρριψης αμιαντούχων υλικών. Κάποια στιγμή οι υπάλληλοι θα πιεστούν να παραλάβουν τους σωλήνες και πιθανότατα θα τους πετάξουν εκεί που πετούν και τα λοιπά σκουπίδια. Έτσι όμως οι ίνες του αμιάντου, αφενός διασκορπίζονται στον ατμοσφαιρικό αέρα και αφετέρου εισερχόμενες στο έδαφος μολύνουν και τον υδροφόρο ορίζοντα.

Πρόταση: Άμεση ίδρυση ειδικής χωματερής συλλογής άχρηστων προϊόντων του αμιάντου. Στο χώρο αυτό τα υλικά αυτά και τα θραύσματά τους πρέπει να καλύπτονται με στρώμα τσιμέντου ώστε να μην απελευθερώνονται οι καρκινογόνες ίνες. Οι ίνες αμιάντου είναι καρκινογόνες διότι όταν εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα με την εισπνοή και την κατάποση δεν απομακρύνονται από τον οργανισμό. Οι ίνες του αμιάντου δρουν καρκινογενετικά προκαλώντας μετάλλαξη σε υψηλής σημασίας γονίδια ή αυξάνοντας των αριθμό των κυττάρων που βρίσκονται σε κίνδυνο να πάθουν μετάλλαξη. Κυτταρογενετικές και μοριακές μελέτες καρκίνων που έχουν σχέση με τον αμίαντο απέδειξαν την αδρανοποίηση ή την απώλεια πολλαπλών γονιδίων που καταστέλλουν τον τη δημιουργία του καρκίνου του πνεύμονος.

Βιβλιογραφία:

Barrett JC. Cellular and molecular mechanisms of asbestos carcinogenicity: implications for biopersistence. Environ Health Perspect. 1994 Oct;102 Suppl 5:19-23.

Εγκαταλειμμένοι, φθαρμένοι αμιαντοτσιμεντοσωλήνες που χρησιμοποιήθηκαν ως καπνοδόχος, στο πεζοδρόμιο της οδού Κολιάτσου και Αποστόλου Παύλου της Κορίνθου. Εικόνα τριτοκοσμική. Ουδείς αναλαμβάνει την ευθύνη της ασφαλούς μεταφοράς και απόρριψης αυτού του ισχυρά καρκινογόνου υλικού. Οι σωλήνες εκτίθενται στο πεζοδρόμιο από την 6η Αυγούστου του 2007 και ουδείς γνωρίζει για πόσο ακόμη θα ρυπαίνουν εφόσον παραμένουν εκεί.

Δρ Δημήτριος Ν. Γκέλης, Ωτορινολαρυγγολόγος.

Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Επισκέπτης Καθηγητής της Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής του Virginia College/Virginia Commonwealth University, USA
Eπιστημονικός Συνεργάτης της Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Ηρακλείου, Κρήτης
Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ωτορινολαρυγγολογικής Αλλεργίας, Ανοσολογίας και Ρογχοπαθειών,
Τέως Πρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Ωτορινολαρυγγολογίας Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου

Δυσοσμία

Για δεύτερη συνεχόμενη βραδιά, μια αποπνικτική δυσωδία που ενισχύεται από την αφόρητη ζέστη, καλύπτει την πόλη. Σκουπίδια, νεκρά ζώα, κοτέτσια και ορνιθοτροφεία που χαίρουν πολιτικής κάλυψης, παρελαύνουν στα χείλη των πολιτών ως πιθανές εξηγήσεις.
Το καλοκαίρι του 1858 έμεινε στη συλλογική μνήμη των Λονδρέζων ως το καλοκαίρι της μεγάλης βρώμας (the summer of the great stink). Ξέρετε γιατί; Γιατί τα υπόλοιπα καλοκαίρια το Λονδίνο δεν βρωμούσε. Αντίθετα θυμάμαι καλά πως πριν από 20 περίπου χρόνια η πόλη μας είχε γεμίσει από συνθήματα στους τοίχους κατά γνωστής και τώρα χρεωκοπημένης χοιροτροφικής μονάδας που μας έραινε με την 'ευωδιά' της κάθε που φυσούσε νοτιάς. Στην αρχαία Κόρινθο επίσης υποφέρουν από τοπική βιομηχανία ζωοτροφών.
Μήπως όμως όλα αυτά είναι ανοησίες; Μήπως απλά η πόλη άρχισε να παίρνει ανθρώπινο πρόσωπο; αυτό βεβαίως που της αναλογεί; Μήπως είναι τόσο ανθρώπινο που αποπνέει τη δική του - όπως κάθε σώμα - οσμή; Και αν εντέλει η οσμή που μας αναλογεί είναι αυτή που μυρίζουμε δυό βράδια τώρα, ποιό είναι το πρόσωπό μας; ποιά τα χαρακτηριστικά του; ποιό το ύφος του; ποιά η ηλικία του; ποιό το φύλο του; ΠΟΙΟ ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ;

Για την Αμαλία

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαΐου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Δημοτικά Ιατρεία (Μαζί για την Υγεία)

Ο πρώτος δημοτικός ιατρός στη Βόρειο Αμερική ήταν ο dr Henry Schmitt στην πόλη Holdfast της επαρχίας Saskatchewan στον Καναδά, το 1915. Η ιστορία έχει ως εξής: ο Schmitt εγκαταστάθηκε στο Holdfast το 1914, προερχόμενος από το Illinois. Το Holdfast ήταν μια κωμόπολη μεταναστών αγροτών στη δεύτερη γενεά. Πολλοί απ’ αυτούς δεν μπορούσαν να πληρώσουν το γιατρό και δεν το έκαναν. Ο Schmitt αρχικά δεν είχε αντίρρηση αλλά όταν είδε ότι τα οικονομικά του δεν είχαν προοπτική βελτίωσης, αποφάσισε να μετακομίσει αλλού. Τότε, οι κάτοικοι του Holdfast του πρότειναν μισθό 1.500$ για το 1915 και 2500$ για το 1916, τον οποίο και αποδέχθηκε. Ένα χρόνο αργότερα, η κυβέρνηση του Saskatchewan πέρασε νόμο που κατοχύρωνε επίσημα αυτήν την πρακτική.
Στη χώρα μας, η νομική αυτή δυνατότητα θεμελιώθηκε πρόσφατα, με νόμο επί υπουργίας Στεφανή. Αρκετοί δήμοι λοιπόν άρχισαν να εγκαινιάζουν δημοτικά ιατρεία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, πρόκειται για εγκατάσταση ιατρών πίσω από γραφεία, σε χώρους που δεν μελετήθηκαν κατάλληλα και δεν έχουν τον απαιτούμενο εξοπλισμό. Ούτε οι γιατροί έχουν να ανταποκριθούν σε κάποιο μεσοπρόθεσμο πλάνο στόχων. Λειτουργούν στη λογική των ιδιωτικών ιατρείων. Όποιος μπήκε μέσα, θα εξυπηρετηθεί εντός του ωραρίου. Η δική μου άποψη είναι πως αυτή η πρακτική (την είδαμε κοντά μας, στο δήμο Λουτρακίου), είναι κοντόφθαλμη, αντιπαραγωγική, συντηρητική και όχι προοδευτική και κοινωνικά ωφέλιμη. Το μόνο προϊόν μιάς τέτοιας πρακτικής, θα είναι η δυσφήμηση της έννοιας του δημοτικού ιατρείου και η παραπέρα δυσφήμηση της έννοιας της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μαθαίνω μάλιστα πως η νέα δημαρχιακή αρχή, σχεδιάζει να προσλάβει γιατρούς για τα ΚΑΠΗ. Δεν ξέρω αν αυτό ανταποκρίνεται στην αλήθεια, γιατί εδώ που τα λέμε, θα έπρεπε ο δήμαρχος να έχει αναγγείλει επίσημα κάποιο ‘πρόγραμμα 100 ημερών’ ή εν πάσει περιπτώσει, μιά λίστα προτεραιοτήτων για να ξέρουμε κι εμείς την κατεύθυνση που θα πάρει για τους επόμενους μήνες η δημοτική διακυβέρνηση. Αφού κάτι τέτοιο δεν έγινε, όλα τα άλλα είναι πληροφορίες ή φήμες, κι εμένα δεν μ’ αρέσει να τοποθετούμαι επ’ αυτών. Οπωσδήποτε, οι γιατροί στα ΚΑΠΗ μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμοι, αλλά σε σχέση με αυτό που θα έπρεπε να είναι το επιδιωκόμενο άλμα για την υγεία των δημοτών, αυτό δεν πηδά ούτε χαρτοπετσέτα.
Δεν θα επιχειρηματολογήσω τώρα γιατί μια πολιτική για την υγεία οφείλει να είναι διατομεακή, αλλά θα επικεντρωθώ στα της πολιτικής των δημοτικών ιατρείων όπως τα βλέπω εγώ. Κανονικά, το κράτος ή η ΚΕΔΚΕ θα έπρεπε να είχαν επεξεργαστεί ένα τέτοιο σχέδιο και να είναι αυτό διαθέσιμο στους δήμους υπό τη μορφή παραδείγματος, αλλά....
1) Θα πρέπει, σε συνεργασία με τις υγειονομικές μονάδες, την ΔΥΠΕ, το υπουργείο και οποιονδήποτε άλλο φορέα μπορεί να αποβεί χρήσιμος, να γίνει μία συστηματική και επιστημονικά άρτια καταγραφή των υγειονομικών προκλήσεων του πληθυσμού του δήμου. Να ταυτοποιηθούν οι σημαντικότερες υγειονομικές προκλήσεις και να ιεραρχηθούν. Βοήθεια σε αυτό μπορεί να προσφέρει και η συμμετοχή μας στο πρόγραμμα ‘Υγιείς Πόλεις’ της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, για το οποίο έχω ήδη μιλήσει σε άλλο άρθρο.
2) Να συνταχθεί ένα επιχειρησιακό πλάνο για την αντιμετώπιση των ταυτοποιηθέντων προκλήσεων, σε συνεργασία με κάποια ή κάποιες ιατρικές σχολές, τον ιατρικό σύλλογο και άλλους επιστημονικούς φορείς. Στο στάδιο αυτό θα πρέπει να καθοριστεί το είδος και ο αριθμός των εργαζομένων, η φύση των υποδομών και του εξοπλισμού και να γίνει η κοστολόγηση των σχεδίων.
3) Να τεθεί το συνταχθέν σχέδιο σε κοινωνική διαβούλευση. Θα δέχονταν πχ οι δημότες να πληρώνουν επιπλέον δημοτικό φόρο για να απολαμβάνουν κάποιων επιπλέον υπηρεσιών; Ή θα προτιμούσαν ένα minimal ιατρείο προαγωγής της υγείας χωρίς κόστος; Θα πρέπει να εισπράτονται χρήματα από τους χρήστες των ιατρείων που δεν είναι δημότες του δήμου μας (πχ τουρίστες, κάτοικοι γειτονικών δήμων, περαστικοί); κοκ.
4) Να καθοριστεί το είδος (οπωσδήποτε ορισμένου χρόνου) και το περιεχόμενο των συμβάσεων που θα υπογράψουν οι απασχολούμενοι στα δημοτικά ιατρεία, τα κριτήρια πρόσληψης, το εύρος των υποχρεώσεών τους, τα εργαλεία κοινωνικής λογοδοσίας (που είναι τεράστιο θέμα για να το αναλύσω εδώ), οι αμοιβές κτλ Η σχέση επίσης με τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, είναι κρίσιμη.
5) Να σχεδιαστεί και να εγκατασταθεί ένας μηχανισμός συλλογής πληροφοριών γύρω από τη λειτουργία του συστήματος, ώστε ο απαραίτητος όγκος ομοειδών ως προς το πρότυπο (format) πληροφοριών να συλλέγεται εντός μιάς ενιαίας δεξαμενής, από την ανάλυση της οποίας θα προκύπτουν οι αναγκαίες διορθώσεις, μεταβολές, βελτιώσεις του συστήματος.

Όπως μπορεί κανείς να αντιληφθεί, το έργο αυτό δεν συντελείται εντός μίας τετραετίας. Αλλά ποιός δημότης θα αρνηθεί να ξαναψηφίσει το δήμαρχο που αφιέρωσε τόση σκέψη, αγάπη και ιδρώτα για ένα τέτοιο πλάνο; Εκτός και αν επικρατήσει το ρηθέν ότι η σκέψη είναι μιά επίπονη διεργασία, οπότε πού να μπλέκουμε τώρα, ας βάλουμε κανα γιατρό στα ΚΑΠΗ για να λέμε ότι κάτι κάναμε και έχει ο θεός.

Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Για όσους δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την εξαιρετικά επιτυχημένη ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ στην πόλη μας με θέμα "Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και Τοπική Αυτοδιοίκηση", στις 21 Ιουνίου 2006, αλλά και γι αυτούς που την παρακολούθησαν αλλά θα ήθελαν να έχουν τα πρακτικά της για το αρχείο τους, αυτά είναι διαθέσιμα από το ΙΣΤΑΜΕ στην ιστοσελίδα του www.istame.gr στη σελίδα 'Εκδόσεις' ή απευθείας στη διεύθυνση:

www.istame.gr/files/pdf/ygeiateliko.pdf

Καλή ανάγνωση!