Τρίτη, 1 Μαΐου 2007

Ένα Τρελό Όνειρο - 1

Σε προηγούμενο post με τίτλο 'Η Πόλη που Ονειρεύεται' γράφαμε: "Θα μπορούσε άραγε ποτέ αυτή η κρυπτογραφημένη διαδικασία της παραγωγής ονείρων να γίνει μαζική; Τα όνειρα και οι ευχές χιλιάδων ανθρώπων να μορφοποιηθούν στην ‘ιδανική πόλη του αύριο’;"
Είναι γνωστό ότι ο Μορφέας, θεός των ονείρων (και όχι του ύπνου) πήρε το όνομά του ακριβώς επειδή μορφοποιούσε τα όνειρα. Δεν θυμάμαι αν συναντήθηκα μαζί του σε βαθύ ύπνο ή σε κάποια υπναγωγική παραίσθησή μου και προέκυψε αυτή η ιδέα. Είναι τρελή, ένα τρελό όνειρο, γι αυτό τη βρίσκω ιδιαίτερα απολαυστική. Όπως και τα παραληρήματα των τρελών, που είναι συχνότατα πολύ απολαυστικά, κάποτε με πλοκή που θα ζήλευαν αρκετές νουβέλες της καθημερινότητας. Άλλοτε, υποκρύπτουν αλήθειες που επίσης σπάνια συναντά κανείς στα καφενεία της αγοράς.

Όπως κι αν έχει, το όνειρο έχει ως εξής: πώς θα σας φαινόταν αν ενοποιούνταν τα τρία μεγαλύτερα πάρκα της πόλης; τα περιβολάκια, ο φλοίσβος και τα μπαζώματα προς την ποσειδωνία; Το μόνο που χρειάζεται είναι η πεζοδρόμηση της οδού Εθνικής Αντιστάσεως από Αδειμάντου μέχρι Δαμασκηνού (χωρίς να συμπεριλαμβάνονται αυτές οι δυο), και κάποιες ελάσσονες σχετικά παρεμβάσεις στην περιοχή του Αγίου Νικολάου. Φαντάζεστε την ενοποίηση του μικρού πάρκου μπροστά από το 13ο δημοτικό σχολείο με το προαύλιο του δικαστικού μεγάρου, τη φαρδιά οδό και τα περιβολάκια; Αυτό μάλιστα. Αυτό είναι ο ορισμός του ανοιχτού χώρου. Προεκτεινόμενος μάλιστα μέχρι τον αναπλασμένο φλοίσβο; Κι ακόμη πιο πολύ προς τα ανατολικά μέχρι την αρχή της ποσειδωνίας;
Αντέχει κανείς τόση ελευθερία;

Ink drawing by Narina Sarkisyan

buzz it!

2 σχόλια:

billius είπε...

Δεν είναι κακή ιδέα, πολύ ωραία θα έλεγα.Θα πρεπει βέβαια να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισης της κυκλοφοριακής συμφόρησης που θα προκληθεί και θα προστεθεί στην ήδη αυξημένη.
Ισως τελικά χρειαστεί να καταφύγουμε σε λύσεις όπως ο δακτύλιος. Η ακόμα πιο μεγαλόπνοες και σχεδόν ανεφάρμοστες όπως η απαγόρευση της κυκλοφορίας των Ι.Χ. στο κέντρο. Αυτό
υπό την προυπόθεση ότι θα επιτρέπονται Ταξί,δίκυκλα(μηχανάκια και ποδήλατα(καλό θα ήταν να βλέπαμε και κανενα ποδηλατοδρομο πουθενα))και λεωφορεία. Για να επιτύχει κάτι τέτοιο θα έπρεπε το δίκτυο συγκοινωνίας να είναι πολύ συχνό και δωρεάν και να υπάρχει ένας πολύ οργανωμένος σχεδιασμός.
Αυτό θα δημιουργούσε μια Κόρινθο χωρίς αυτοκίνητα, ρύπους, ηχορύπανση και εκνευρισμο. Οσο ωραίο φαίνεται τοσο απίθανο ειναι να συμβεί ποτέ.

Mike είπε...

billius,
ευχαριστώ για το σχόλιο. Επιφυλλάσομαι να απαντήσω συνολικά μετά και το τρελό όνειρο-2, αναμενόμενο νομίζω αφού αρίθμησα το πρώτο. Το νόημα όμως για να μη σας κρατάω σε αγωνία, είναι πως ό,τι συγκοινωνιακή μελέτη ζητήσουμε, αυτή θα πάρουμε. Αν ζητήσουμε μιά μελέτη χωρίς εμείς οι ίδιοι να θέτουμε όρους και απαιτήσεις, θα πάρουμε κάτι πολύ πρόχειρο. Αν όμως θέσουμε εμείς τον πήχη ψηλά, ο μελετητής θα ανταποκριθεί. Κι αν δεν μπορεί να ανταποκριθεί ένας, θα ανταποκριθεί άλλος. Αυτά πρέπει να συζητηθούν τώρα και όχι αφού έχει ήδη επιλεγεί ο μελετητής.